पितास्य दुरितध्वंसी धर्मरक्षाकरो नृणाम् । धिक्स्वयं कामदेवोऽसौ मोहयत्यखिलं जगत् ॥
तमायान्तं समालोक्य वेगेन महता ततः । एकाकिनी सा रमते भृशं चिन्ताकुलाभवत् ॥
एकाकिनीं समालोक्य कान्तारस्थां सयौवनाम् । अयं धावति वेगेन तन्मे मनसि वर्तते ॥
जल्पन्ति मुनयः सर्वे धर्मो रक्षति रक्षितः । न च ज्ञातव्यमत्रैव किमत्र च भविष्यति ॥
सहायहीनं यत्स्थानं पुरो धावन्ति शत्रवः । श्लाघ्यं पलायनं तत्र निवासः प्राणनाशकः ॥
इत्यालोच्य वरारोहा सव्यकक्षे घटं ततः । कृत्वा पलायने भीत्या मनश्चक्रे सरोवरात् ॥
ततः स माधवश्चापि जवेन महता द्विज । एवं तस्याः पुरो गत्वा प्रसारितकरः स्थितः ॥
pitāsya duritadhvaṃsī dharmarakṣākaro nṛṇām | dhiksvayaṃ kāmadevo'sau mohayatyakhilaṃ jagat ||
tamāyāntaṃ samālokya vegena mahatā tataḥ | ekākinī sā ramate bhṛśaṃ cintākulābhavat ||
ekākinīṃ samālokya kāntārasthāṃ sayauvanām | ayaṃ dhāvati vegena tanme manasi vartate ||
jalpanti munayaḥ sarve dharmo rakṣati rakṣitaḥ | na ca jñātavyamatraiva kimatra ca bhaviṣyati ||
sahāyahīnaṃ yatsthānaṃ puro dhāvanti śatravaḥ | ślāghyaṃ palāyanaṃ tatra nivāsaḥ prāṇanāśakaḥ ||
ityālocya varārohā savyakakṣe ghaṭaṃ tataḥ | kṛtvā palāyane bhītyā manaścakre sarovarāt ||
tataḥ sa mādhavaścāpi javena mahatā dvija | evaṃ tasyāḥ puro gatvā prasāritakaraḥ sthitaḥ ||
Отец его — сокрушитель зла, хранитель дхармы людей; позор! Сам этот бог любви омрачает весь мир. Завидев его, приближающегося с великою стремительностью, она, одинокая, весьма охвачена тревогой: «Завидев одинокую юную, стоящую в глуши, он бежит стремительно — то стоит у меня в уме. Все молчальники говорят: дхарма хранит хранимую; но не ведомо здесь, что здесь будет. То место, где нет помощи и куда впереди бегут враги, — там похвально бегство, а пребывание губит жизнь». Так рассудив, прекрасная взяла кувшин под левую руку и со страхом обратила ум на бегство от пруда.
c8e38aba9fd4 · publicado 3 sept 2026, 4:14:08 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Она вспоминает правило о дхарме — и тут же признаёт, что здесь оно не проверяемо. Решение принимает не по надежде, а по трезвому расчёту: где нет помощи, там уходят.