आसीनौ क्व च कुत्रचिच् च शयितौ कुत्रापि पुष्पोच्चयंचिन्वानौ सुरतोत्सवाय रुचिरं कुञ्जं प्रविष्टौ क्वचित् ।अन्योन्यांसवलद्भुजौ सहसितौ यातौ क्वचिल् लीलयाश्रीराधामधुसूदनौ रसनिधी सा कापि धन्यान्वगात् ॥119॥
āsīnau kva ca kutracic ca śayitau kutrāpi puṣpoccayaṁcinvānau suratotsavāya ruciraṁ kuñjaṁ praviṣṭau kvacit |anyonyāṁsa-valad-bhujau sahasitau yātau kvacil līlayāśrī-rādhā-madhusūdanau rasa-nidhī sā kāpi dhanyānvagāt ||119||
Та некая благословенная шла следом за Шри Радхой и Мадхусуданой, сокровищницами расы: где-то они сидели, где-то лежали, где-то собирали множество цветов, где-то входили для праздника любви в прелестную беседку, а где-то игриво шли, смеясь, положив руки на плечи друг другу.
a8166d7246e6 · publicado 30 sept 2026, 16:32:55 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Размер — śārdūla-vikrīḍita.