महाभारत
Kṛṣṇa and Upamanyu: the Glory of Śiva (Part 1)13.14.81-84
11831 / 15823
महाभारत · 13.14.81-84
देवनागरी

ततो माम् अब्रवीन् माता दुःखशोकसमन्विता ॥
पुत्रस्नेहात् परिष्वज्य मूर्ध्नि चाघ्राय माधव ॥
कुतः क्षीरोदनं वत्स मुनीनां भावितात्मनाम् ॥
वने निवसतां नित्यं कन्दमूलफलाशिनाम् ॥
अप्रसाद्य विरूपाक्षं वरदं स्थाणुम् अव्ययम् ॥
कुतः क्षीरोदनं वत्स सुखानि वसनानि च ॥
तं प्रपद्य सदा वत्स सर्वभावेन शंकरम् ॥
तत्प्रसादाच् च कामेभ्यः फलं प्राप्स्यसि पुत्रक ॥

लिप्यंतरण (IAST)

tato mām abravīn mātā duḥkhaśokasamanvitā ||
putrasnehāt pariṣvajya mūrdhni cāghrāya mādhava ||
kutaḥ kṣīrodanaṃ vatsa munīnāṃ bhāvitātmanām ||
vane nivasatāṃ nityaṃ kandamūlaphalāśinām ||
aprasādya virūpākṣaṃ varadaṃ sthāṇum avyayam ||
kutaḥ kṣīrodanaṃ vatsa sukhāni vasanāni ca ||
taṃ prapadya sadā vatsa sarvabhāvena śaṃkaram ||
tatprasādāc ca kāmebhyaḥ phalaṃ prāpsyasi putraka ||

शब्दशः अर्थ
संस्कृतIASTअर्थ
ततः माम् अब्रवीत् माताtataḥ mām abravīt mātāтогда мне сказала мать
दुःखशोकसमन्विताduḥkhaśokasamanvitāгорем и скорбью объятая
पुत्रस्नेहात् परिष्वज्यputrasnehāt pariṣvajyaиз материнской любви обняв
मूर्ध्नि च आघ्राय माधवmūrdhni ca āghrāya mādhavaи голову поцеловав, о Мадхава
कुतः क्षीरोदनं वत्सkutaḥ kṣīrodanaṃ vatsa«откуда молочная каша, дитя
मुनीनां भावितात्मनाम्munīnāṃ bhāvitātmanāmу мудрецов, очистивших душу»
वने निवसतां नित्यंvane nivasatāṃ nityaṃ«в лесу живущих всегда
कन्दमूलफलाशिनाम्kandamūlaphalāśināmклубни, коренья, плоды едящих»
अप्रसाद्य विरूपाक्षंaprasādya virūpākṣaṃ«не умилостивив Вирупакшу
वरदं स्थाणुम् अव्ययम्varadaṃ sthāṇum avyayamподателя даров, Стхану нетленного»
कुतः क्षीरोदनं वत्सkutaḥ kṣīrodanaṃ vatsa«откуда молочная каша, дитя
सुखानि वसनानि चsukhāni vasanāni caудобства и одежды»
तं प्रपद्य सदा वत्सtaṃ prapadya sadā vatsa«к нему прибегни всегда, дитя
सर्वभावेन शंकरम्sarvabhāvena śaṃkaramвсем существом, к Шанкаре»
तत्प्रसादात् च कामेभ्यःtatprasādāt ca kāmebhyaḥ«и его милостью от желаний
फलं प्राप्स्यसि पुत्रकphalaṃ prāpsyasi putrakaплод обретёшь, сынок»
अनुवाद

«Тогда мне сказала мать, горем и скорбью объятая, из материнской любви обняв и голову поцеловав, о Мадхава: „Откуда молочная каша, дитя, у мудрецов, очистивших душу, в лесу живущих всегда, клубни, коренья и плоды едящих? Не умилостивив Вирупакшу, подателя даров, Стхану нетленного, — откуда молочная каша, дитя, удобства и одежды? К нему прибегни всегда, дитя, всем существом — к Шанкаре; и его милостью от всех желаний плод обретёшь, сынок“».

संस्करण

cbf04cc0f35f · प्रकाशित 20 जून 2026, 8:05:00 pm UTC

उपलब्ध भाषाएँRU

श्लोक बदलें इन कुंजियों से