कलत्रस्य बहुत्वात् तु संपतत्सु ततस् ततः ॥
प्रयत्नम् अकरोत् पार्थो जनस्य परिरक्षणे ॥
मिषतां सर्वयोधानां ततस् ताः प्रमदोत्तमाः ॥
समन्ततो ऽवकृष्यन्त कामाच् चान्याः प्रवव्रजुः ॥
ततो गाण्डीवनिर्मुक्तैः शरैः पार्थो धनंजयः ॥
जघान दस्यून् सोद्वेगो वृष्णिभृत्यैः सह प्रभुः ॥
क्षणेन तस्य ते राजन् क्षयं जग्मुर् अजिह्मगाः ॥
अक्षया हि पुरा भूत्वा क्षीणाः क्षतजभोजनाः ॥
स शरक्षयम् आसाद्य दुःखशोकसमाहतः ॥
धनुष्कोट्या तदा दस्यून् अवधीत् पाकशासनिः ॥
kalatrasya bahutvāt tu saṃpatatsu tatas tataḥ ||
prayatnam akarot pārtho janasya parirakṣaṇe ||
miṣatāṃ sarvayodhānāṃ tatas tāḥ pramadottamāḥ ||
samantato 'vakṛṣyanta kāmāc cānyāḥ pravavrajuḥ ||
tato gāṇḍīvanirmuktaiḥ śaraiḥ pārtho dhanaṃjayaḥ ||
jaghāna dasyūn sodvego vṛṣṇibhṛtyaiḥ saha prabhuḥ ||
kṣaṇena tasya te rājan kṣayaṃ jagmur ajihmagāḥ ||
akṣayā hi purā bhūtvā kṣīṇāḥ kṣatajabhojanāḥ ||
sa śarakṣayam āsādya duḥkhaśokasamāhataḥ ||
dhanuṣkoṭyā tadā dasyūn avadhīt pākaśāsaniḥ ||
As many women scattered here and there in all directions, Partha strove to protect them — but could not, as before. Moreover, some were slaying one another, and the mlecchas were carrying off the women.
72cd7686d5c3 · प्रकाशित 21 जून 2026, 1:35:00 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUENश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Arjuna's quivers, hitherto inexhaustible, suddenly run dry; even his attempts to shield the women end in failure. The picture of dissolution is complete — the hero of the age stands helpless before a rabble that he would once have dispersed with a single arrow.