तत्र गङ्गाम्भसि स्नात्वा समुद्रजलमिश्रिते । निवेद्य भास्करायार्घं गङ्गां नत्वाह मातरम् ॥
गङ्गे देवि जगन्मातस्त्वज्जले विमले तनुम् । त्यजामि तां यथा भूयः प्राप्नोमि तत्करिष्यसि ॥
इति ब्रुवन्तं तं विप्र तत्किङ्करवरास्ततः । विधिं विनिन्युः सदृशं क्रुद्धा वीरवरस्य च ॥
ततो वीरवरः प्राह कस्त्वं भोः कुत आगतः । कथमत्र तनुत्यागं कुरुषे तद्वदस्व मे ॥
तद्वाक्यमेतदाकर्ण्य ततो विद्याधरोऽखिलाम् । तां कथां कथयामास शृण्वतां विस्मयप्रदाम् ॥
अथ त्वं मूर्ख लोकानां प्रवरोऽसि न संशयः । गान्धर्वी राक्षसी वापि पन्नगी वापि किन्नरी ॥
शापागतेव सा कन्या तस्मादन्तर्हिता स्वयम् । सा देवरूपिणी कन्या देवानां निलयं गता ॥
tatra gaṅgāmbhasi snātvā samudrajalamiśrite | nivedya bhāskarāyārghaṃ gaṅgāṃ natvāha mātaram ||
gaṅge devi jaganmātastvajjale vimale tanum | tyajāmi tāṃ yathā bhūyaḥ prāpnomi tatkariṣyasi ||
iti bruvantaṃ taṃ vipra tatkiṅkaravarāstataḥ | vidhiṃ vininyuḥ sadṛśaṃ kruddhā vīravarasya ca ||
tato vīravaraḥ prāha kastvaṃ bhoḥ kuta āgataḥ | kathamatra tanutyāgaṃ kuruṣe tadvadasva me ||
tadvākyametadākarṇya tato vidyādharo'khilām | tāṃ kathāṃ kathayāmāsa śṛṇvatāṃ vismayapradām ||
atha tvaṃ mūrkha lokānāṃ pravaro'si na saṃśayaḥ | gāndharvī rākṣasī vāpi pannagī vāpi kinnarī ||
śāpāgateva sā kanyā tasmādantarhitā svayam | sā devarūpiṇī kanyā devānāṃ nilayaṃ gatā ||
Омывшись там в водах Ганги, смешанных с водою моря, поднеся Солнцу аргхью и поклонившись матери Ганге, он сказал: «О Ганга, о богиня, о матерь мира, в твоей чистой воде оставляю я тело; сделаешь ты так, чтобы я обрёл ту вновь». Говорящего так, о брахман, лучшие из её слуг, разгневанные, увели по подобающему уставу к Вираваре. Затем Виравара сказал: «Кто ты, откуда пришёл и как творишь здесь оставление тела? То скажи мне». Услышав это слово, видьядхара рассказал всю ту повесть, вызывающую изумление у слушающих. «Тогда ты, о глупец, первый среди людей, нет сомнения. Гандхарви, или ракшаси, или змея, или киннари...»
4075a657a285 · प्रकाशित 3 सित॰ 2026, 4:14:08 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Она слушает рассказ о самой себе от того, кто её оплакивает, — и ничем себя не выдаёт. Утешение, которое сейчас начнётся, идёт от единственного, кто знает, что горевать не о чем.