तद् एवं विधाय बुद्धिसमृद्धा वृद्धाः श्रीव्रजराजादीन् नित्यकृत्यादिभिर् योजयित्वा भोजयित्वा च तदुपदेशसदेशरूपम् एव सर्वे व्य्वहरन्ति स्म । तत्र तु यद्य् अप्य् अन्तर् वलिताधयस् तथापि तद् एकस्फूर्तितया लब्धब्रह्मसमाधय इव संस्कारमात्रेण तत्तद्व्यवहारपात्रेहा व्यलोक्यन्तेति कृतवर्ण पदलोपितत्तद्विशेषवर्णनया साम्प्रतं तु पुनर् आकर्ण्यताम्—
tad evaṁ vidhāya buddhi-samṛddhā vṛddhāḥ śrī-vraja-rājādīn nitya-kṛtyādibhir yojayitvā bhojayitvā ca tad-upadeśa-sadeśa-rūpam eva sarve vyvaharanti sma | tatra tu yady apy antar valitādhayas tathāpi tad eka-sphūrtitayā labdha-brahma-samādhaya iva saṁskāra-mātreṇa tat-tad-vyavahāra-pātrehā vyalokyanteti kṛta-varṇa pada-lopi-tat-tad-viśeṣa-varṇanayā sāmprataṁ tu punar ākarṇyatām—
Так сделав, мудрые старейшины приставили Шри царя Враджи и прочих к ежедневным делам, накормили их — и все стали жить так, как Он наставлял. И хоть внутри их томила тоска, из-за того, что им являлся лишь Он, они, будто погружённые в самадхи Брахмана, делали свои дела лишь по привычке. Пересказывать это во всех подробностях — не хватит ни слогов, ни слов; а теперь послушайте снова:
668680559f1f · опубликовано 25 сент. 2026 г., 02:37:28 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами