भृशम् आश्वासयेश् चैनां पुत्रशोकपरिप्लुताम् ॥
अभिवाद्य स्वजेथाश् च पाण्डवान् परिकीर्तयन् ॥
ऊढात् प्रभृति दुःखानि श्वशुराणाम् अरिंदम ॥
निकारान् अतदर्हा च पश्यन्ती दुःखम् अश्नुते ॥
अपि जातु स कालः स्यात् कृष्ण दुःखविपर्ययः ॥
यद् अहं मातरं क्लिष्टां सुखे दध्याम् अरिंदम ॥
प्रव्रजन्तो ऽन्वधावत् सा कृपणा पुत्रगृद्धिनी ॥
रुदतीम् अपहायैनाम् उपगच्छाम यद् वनम् ॥
न नूनं म्रियते दुःखैः सा चेज् जीवति केशव ॥
तथा पुत्राधिभिर् गाढम् आर्ता ह्य् आनर्तसत्कृता ॥
bhṛśam āśvāsayeś caināṃ putraśokapariplutām ||
abhivādya svajethāś ca pāṇḍavān parikīrtayan ||
ūḍhāt prabhṛti duḥkhāni śvaśurāṇām ariṃdama ||
nikārān atadarhā ca paśyantī duḥkham aśnute ||
api jātu sa kālaḥ syāt kṛṣṇa duḥkhaviparyayaḥ ||
yad ahaṃ mātaraṃ kliṣṭāṃ sukhe dadhyām ariṃdama ||
pravrajanto 'nvadhāvat sā kṛpaṇā putragṛddhinī ||
rudatīm apahāyainām upagacchāma yad vanam ||
na nūnaṃ mriyate duḥkhaiḥ sā cej jīvati keśava ||
tathā putrādhibhir gāḍham ārtā hy ānartasatkṛtā ||
Duryodhana can be pacified only by his death. Do you not remember the fury that you too
7cc1bb169412 · 发布于 2026年7月17日 05:02:03 UTC
可用语言RUEN用方向键翻颂
This passage (5.81.41-45) develops the central theme of the Udyoga-parva: the effort for peace unfolds against the backdrop of an already inevitable war. Key themes: Krishna, the Pandavas. Dharma is revealed here through speech, the choice of embassy, faithfulness to promises, and the responsibility of kings for the consequences of their decisions.