ततः स्निग्धकण्ठ उवाच—
अथ सङ्क्षेपेण वर्णितं, यथा—
ताभिः समेताभिर् उदारचेष्टितः
प्रियेक्षणोत्फुल्लमुखीभिर् अच्युतः ।
उदारहासद्विजकुन्ददीधितिर्
व्योरोचतैणाङ्क इवोडुभिर् वृतः ॥ इति ।
तत्र प्रथमचरणः श्लोकसात्क्रिययालङ्क्रियया परिचर्यते—
tataḥ snigdhakaṇṭha uvāca—
atha saṅkṣepeṇa varṇitaṁ, yathā—
tābhiḥ sametābhir udāraceṣṭitaḥ
priyekṣaṇotphulla-mukhībhir acyutaḥ |
udāra-hāsa-dvija-kunda-dīdhitir
vyorocataiṇāṅka ivoḍubhir vṛtaḥ || iti |
tatra prathama-caraṇaḥ śloka-sātkriyayālaṅkriyayā paricaryate—
metre not identified
Тогда Снигдхакантха сказал: «Вкратце это описано так: „Окружённый ими, собравшимися вместе, с лицами, расцветшими от взгляда любимого, Ачьюта щедрых деяний, чьи зубы в широкой улыбке сияли, как жасмин, блистал, словно Отмеченный ланью среди звёзд“. И первую четверть этого стиха служим украшением, перелагая в стихи:
af5957852d76 · published Sep 24, 2026, 10:10:52 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Цитата — «Бхагаватам», песнь 10, гл. 29. Дальше рассказчик разворачивает каждую её четверть в отдельный стих.