अत्रास्तु तावत् तव रूपनिरूपणं त्वन्निकटभूमिम् इवोधघटनयापि धीरतां धारयामीति ध्वनितम् ।
ततश् च, यद्यप्य् एवम् अपि चतुरशिरोमणिना तेन विचारितम् अस्ति स्म, यथा—यद्य् एतस्याश् च मया परित्यागः परित्यक्ताभिः सम्प्रति प्रतीयते, मया पृथग् एनया च सङ्गम्यते, तदा परस्परम् आसत्त्यां सत्यां महारासमहः सम्पद्यते इति, तथापि स्नेहवशान् मूर्च्छन्तीं ताम् आगच्छति तस्मिन्न् अच्छहृदये मृगयमाणा मृगलोचना द्रुतम् आगच्छन्ति स्म ।
atrāstu tāvat tava rūpa-nirūpaṇaṁ tvan-nikaṭa-bhūmim ivodhaghaṭanayāpi dhīratāṁ dhārayāmīti dhvanitam |
tataś ca, yadyapy evam api catura-śiromaṇinā tena vicāritam asti sma, yathā—yady etasyāś ca mayā parityāgaḥ parityaktābhiḥ samprati pratīyate, mayā pṛthag enayā ca saṅgamyate, tadā parasparam āsattyāṁ satyāṁ mahā-rāsa-mahaḥ sampadyate iti, tathāpi sneha-vaśān mūrcchantīṁ tām āgacchati tasminn accha-hṛdaye mṛgayamāṇā mṛgalocanā drutam āgacchanti sma |
metre not identified
Здесь подразумевается: «Не надо и видеть Твой облик — хотя бы знать землю рядом с Тобой, и я сохраню стойкость». И хотя тот венец искусных рассудил так: «Если оставленные узнают, что Я теперь оставил и её, а Я встречусь с ней отдельно, то, когда все окажутся рядом, свершится праздник великой расы», — всё же, когда Он, чистый сердцем, от любви направился к ней, лишившейся чувств, ланеокие, искавшие Его, быстро подоспели туда.
f647a40e4411 · published Sep 24, 2026, 10:10:52 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Перевод приблизителен.