तद् एतद् उद्गाय तद् अप्य् एतद् इत्य् आहुः—यत् ते सुजातचरणाम्बुरुहं इत्य् आदि ।
अत्र चेदं गद्यम्—यत् किल कमलतः कोमलतायुगलं तव चरणयुगलं स्तनाव् अनु स्नेहतः संहननायेहमानाश् च वयं ताव् अतिकर्कशाव् इति तर्कतश् च स्तम्भमानाः, शनैर् एव तयोस् तद् दधीमहीति वाञ्छामः । तद् अहो, कठिनमनस्तया दुरटाम् अटवीम् अनुघटयति त्वयि कूर्पादिभिस् तत् किं न व्यथते? किन्तु व्यथत एव, यतस् तद्भावनाजुषां भवदेकायुषाम् अस्माकं मनसि तन् मङ्क्षु सङ्क्रामति । तस्मात् तद् अटनम् एवास्माकं हृत्पीडा, तल्लालनम् एव तच्छमनम् इति तल्लालनम् एव देहीति भावः ।
tad etad udgāya tad apy etad ity āhuḥ—yat te sujāta-caraṇāmburuhaṁ ity ādi |
atra cedaṁ gadyam—yat kila kamalataḥ komalatā-yugalaṁ tava caraṇa-yugalaṁ stanāv anu snehataḥ saṁhananāyehamānāś ca vayaṁ tāv atikarkaśāv iti tarkataś ca stambhamānāḥ, śanair eva tayos tad dadhīmahīti vāñchāmaḥ | tad aho, kaṭhina-manastayā duraṭām aṭavīm anughaṭayati tvayi kūrpādibhis tat kiṁ na vyathate? kintu vyathata eva, yatas tad-bhāvanā-juṣāṁ bhavad-ekāyuṣām asmākaṁ manasi tan maṅkṣu saṅkrāmati | tasmāt tad aṭanam evāsmākaṁ hṛt-pīḍā, tal-lālanam eva tac-chamanam iti tal-lālanam eva dehīti bhāvaḥ |
metre not identified
Спев это, они сказали и вот что: „Твои нежные стопы-лотосы…“ — и так далее. И здесь проза: „Твои стопы — нежнее лотоса; мы из нежности хотим прижать их к груди, но, рассудив, что грудь наша слишком жёстка, медлим и хотим положить их лишь осторожно. И вот, когда Ты, жестокий сердцем, бродишь по трудному лесу, разве им не больно от камешков и прочего? Конечно, больно: ведь эта боль тотчас переходит в сердце нам, погружённым в мысль о ней, нам, чья жизнь — Ты один. Потому Твоё блуждание — боль нашего сердца, а ласка им — её исцеление; так дай же нам ласкать их“ — таков смысл».
1096e179d831 · published Sep 24, 2026, 10:17:43 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Цитата — «Бхагаватам», песнь 10, гл. 31, последний стих «Песни гопи».