आविस् तासु बभूव नर्म तद् इति व्यञ्जन् वियुज्यापि स
स्मेरः सङ्कुचद् अनन्तरं स्वम् अधियन् पीताम्बरप्रावृतः ।
कर्तुं सद् विनयं स्रगंशुयुगलं हस्तद्वयेनामृशन्
स्रग्वी मन्मथमन्मथस्थितिर् अतिश्रीणाम् गतिः श्रीपतिः ॥27॥
āvis tāsu babhūva narma tad iti vyañjan viyujyāpi sa
smeraḥ saṅkucad anantaraṁ svam adhiyan pītāmbara-prāvṛtaḥ |
kartuṁ sad vinayaṁ srag-aṁśu-yugalaṁ hasta-dvayenāmṛśan
sragvī manmatha-manmatha-sthitir atiśrīṇām gatiḥ śrīpatiḥ ||27||
metre not identified
Он явился среди них — будто показывая, что разлука была лишь шуткой, — улыбаясь, а потом смутившись, сознавая себя, окутанный жёлтой тканью; и, чтобы выказать должное смирение, теребил обеими руками концы гирлянды — Он, в гирлянде, волнующий самого Манматху, прибежище прекраснейших, Супруг Шри.
805c30023013 · published Sep 24, 2026, 10:17:43 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 32: «Среди них явился Шаури с улыбкой на лице-лотосе, в жёлтых одеждах и гирлянде, волнующий ум самого Манматхи».