वारिराजः श्रीव्रजराजविराजमानसदनपर्यन्तं पन्थानं तच्चरणमूलतः परमदुकूलानुकूलं चकार, तत्र निनाय च गोपकुलनायककुलनायकम् । उवाच च—गोविन्द नीयताम् एष पिता ते पितृवत्सल इति ।
इदम् अहं जानाम्य् एव, तत् कथम् अन्यथा चरामि? कथं वा पराद् अस्य पराभवः स्यात्? इति भावः ।
तद् एवं वरुणस्य पाशाद् यद् भयपात्रायमाणत्वम्, तस्माद् अपि स्वप्रभावेण मोचकस्य तस्य—
vāri-rājaḥ śrī-vraja-rāja-virājamāna-sadana-paryantaṁ panthānaṁ tac-caraṇa-mūlataḥ parama-dukūlānukūlaṁ cakāra, tatra nināya ca gopa-kula-nāyaka-kula-nāyakam | uvāca ca—govinda nīyatām eṣa pitā te pitṛ-vatsala iti |
idam ahaṁ jānāmy eva, tat katham anyathā carāmi? kathaṁ vā parād asya parābhavaḥ syāt? iti bhāvaḥ |
tad evaṁ varuṇasya pāśād yad bhaya-pātrāyamāṇatvam, tasmād api sva-prabhāveṇa mocakasya tasya—
metro no identificado
Царь вод выстлал путь от Его стоп до сияющих покоев Шри царя Враджа лучшими шелками и провёл Его к вождю вождей пастушьего рода. И сказал: „Говинда, возьми Своего отца, о любящий отца“. Смысл: «Я ведь это знаю — как же я поступил иначе? И как можно было унизить его чужим?» Так Тот, Кто Своей силой освободил отца даже от страха перед петлёй Варуны, —
3a0a72077a50 · publicado 24 sept 2026, 21:33:49 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Цитата — «Бхагаватам», песнь 10, гл. 28.