अत्र देवाश् च भूतानि वर्तन्ते सूक्ष्मरूपतः ।
सर्वदेवमयश् चाहं न त्यजामि वनं क्वचित् ॥
आविर्भावस् तिरोभावो भवेन् मेऽत्र युगे युगे ।
तेजोमयम् इदं रम्यम् अदृश्यं चर्मचक्षुषा ॥ इति ।
पूर्णिमा प्राह—आयातम् अत्र च प्रकटाप्रकटलीलावकाशताम् अयं प्रकाशद्वैविध्यम् । अत्र मे पशवः इति, तेजोमयम् इति चोक्तवान् ।
तद् एवं जातसुखवृन्दा वृन्दा पुनः पप्रच्छ—तद् इदं च सर्वं पर्यक् तात्पर्यायपर्यालोच्यताम् ।
पूर्णिमोवाच—अनेनेदं गम्यते । गोलोकाख्यं तद् वैभवं सदैव वृन्दावनभवम् । किन्तु त्वं व्रजवासिजनवद् एव सम्प्रति न तद् अवगच्छसि । यथा पृथ्व्या अपि तदज्ञानं वाराहवचनाल् लभ्यते । तद् एतद् एव च नित्यधाम तेभ्यस् तेन दर्शितं, तद् एव च तेषां नित्यप्राप्यतया वर्णितम्, अक्के चेन् मधु विन्देत किम् अर्थं प्रवतं व्रजेत् ? इतिन्यायेन दूरे तेषां गमनं च व्यर्थम् इति ।
atra devāś ca bhūtāni vartante sūkṣma-rūpataḥ |
sarva-deva-mayaś cāhaṁ na tyajāmi vanaṁ kvacit ||
āvirbhāvas tirobhāvo bhaven me’tra yuge yuge |
tejo-mayam idaṁ ramyam adṛśyaṁ carma-cakṣuṣā || iti |
pūrṇimā prāha—āyātam atra ca prakaṭāprakaṭa-līlāvakāśatām ayaṁ prakāśa-dvaividhyam | atra me paśavaḥ iti, tejomayam iti coktavān |
tad evaṁ jāta-sukha-vṛndā vṛndā punaḥ papraccha—tad idaṁ ca sarvaṁ paryak tātparyāya-paryālocyatām |
pūrṇimovāca—anenedaṁ gamyate | golokākhyaṁ tad vaibhavaṁ sadaiva vṛndāvana-bhavam | kintu tvaṁ vraja-vāsi-janavad eva samprati na tad avagacchasi | yathā pṛthvyā api tad-ajñānaṁ vārāha-vacanāl labhyate | tad etad eva ca nitya-dhāma tebhyas tena darśitaṁ, tad eva ca teṣāṁ nitya-prāpyatayā varṇitam, akke cen madhu vindeta kim arthaṁ pravataṁ vrajet ? iti-nyāyena dūre teṣāṁ gamanaṁ ca vyartham iti |
metro no identificado
Здесь в тонком облике пребывают боги и существа; Я — полный всех богов — никогда не покидаю этот лес. Здесь из века в век бывают Моё явление и сокрытие; эта прелестная обитель, сотканная из сияния, незрима для плотских глаз»“. Паурнамаси сказала: „Вот и явилась здесь двоякость проявления — явные и неявные игры: Он сказал «здесь Мои звери» и «сотканная из сияния»“. Вринда, обретя множество радостей, снова спросила: „Пусть же всё это будет обдумано до конца ради смысла“. Паурнамаси сказала: „Отсюда понятно: то величие, что зовётся Голокой, всегда во Вриндаване. Но ты, как и жители Враджи, сейчас этого не постигаешь — как видно из слов «Вараха-пураны», и Земля этого не знает. Эту вечную обитель Он им и показал, её и описывают как вечно им достижимую; а по правилу «Если найдёшь мёд на кусте арки, зачем идти на гору?» — уходить им далеко незачем“.
75e0901c25ec · publicado 25 sept 2026, 5:07:45 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Арка — придорожный кустарник.