भीष्म उवाच
तस्मिन्यज्ञे किमाश्चर्यं तदासीद्द्विजसत्तम । कथं रुद्रः स्थितस्तत्र विष्णुश्चापि सुरोत्तमः
गायत्र्या किं कृतं तत्र पत्नीत्वे स्थितया तया । आभीरैः किं सुवृत्तज्ञैर्ज्ञात्वा तैश्च कृतं मुने
एतद्वृत्तं समाचक्ष्व यथावृत्तं यथाकृतम् । आभीरैर्ब्रह्मणा चापि ममैतत्कौतुकं महत्
तस्मिन्यज्ञे यदाश्चर्यं वृत्तमासीन्नराधिप । कथयिष्यामि तत्सर्वं शृणुष्वैकमना नृप
रुद्रस्तु महदाश्चर्यं कृतवान्वै सदो गतः । निन्द्यरूपधरो देवस्तत्रायाद्द्विजसन्निधौ
विष्णुना न कृतं किंचित्प्राधान्ये स यतः स्थितः । नाशं तु गोपकन्याया ज्ञात्वा गोपकुमारकाः
गोप्यश्च तास्तथा सर्वा आगता ब्रह्मणोऽन्तिकम् । दृष्ट्वा तां मेखलाबद्धां यज्ञसीम्नि व्यवस्थिताम्
हा पुत्रीति तदा माता पिता हा पुत्रिकेति च । स्वसेति बांधवाः सर्वे सख्यः सख्येन हा सखि
केन त्वमिह चानीता अलक्तां का तु सुन्दरी । शाटीं निवृत्तं कृत्वा तु केन युक्ता च कं बली
केन चेयं जटा पुत्रि रक्तसूत्रावकल्पिता । एवं विधानि वाक्यानि श्रुत्वोवाच स्वयं हरिः
इह चास्माभिरानीता पत्न्यर्थं विनियोजिता । ब्रह्मणा लम्बिता बाला प्रलापं मा कृथास्त्विह
पुण्या चैषा सुभाग्या च सर्वेषां कुलनंदिनी । पुण्याचेन्न भवत्येषा कथमागच्छते सदः
tasminyajñe kimāścaryaṃ tadāsīddvijasattama | kathaṃ rudraḥ sthitastatra viṣṇuścāpi surottamaḥ
gāyatryā kiṃ kṛtaṃ tatra patnītve sthitayā tayā | ābhīraiḥ kiṃ suvṛttajñairjñātvā taiśca kṛtaṃ mune
etadvṛttaṃ samācakṣva yathāvṛttaṃ yathākṛtam | ābhīrairbrahmaṇā cāpi mamaitatkautukaṃ mahat
tasminyajñe yadāścaryaṃ vṛttamāsīnnarādhipa | kathayiṣyāmi tatsarvaṃ śṛṇuṣvaikamanā nṛpa
rudrastu mahadāścaryaṃ kṛtavānvai sado gataḥ | nindyarūpadharo devastatrāyāddvijasannidhau
viṣṇunā na kṛtaṃ kiṃcitprādhānye sa yataḥ sthitaḥ | nāśaṃ tu gopakanyāyā jñātvā gopakumārakāḥ
gopyaśca tāstathā sarvā āgatā brahmaṇo'ntikam | dṛṣṭvā tāṃ mekhalābaddhāṃ yajñasīmni vyavasthitām
hā putrīti tadā mātā pitā hā putriketi ca | svaseti bāṃdhavāḥ sarve sakhyaḥ sakhyena hā sakhi
kena tvamiha cānītā alaktāṃ kā tu sundarī | śāṭīṃ nivṛttaṃ kṛtvā tu kena yuktā ca kaṃ balī
kena ceyaṃ jaṭā putri raktasūtrāvakalpitā | evaṃ vidhāni vākyāni śrutvovāca svayaṃ hariḥ
iha cāsmābhirānītā patnyarthaṃ viniyojitā | brahmaṇā lambitā bālā pralāpaṃ mā kṛthāstviha
puṇyā caiṣā subhāgyā ca sarveṣāṃ kulanaṃdinī | puṇyācenna bhavatyeṣā kathamāgacchate sadaḥ
Бхишма сказал: «Какое диво было тогда на той жертве, о наилучший из дваждырождённых? Как пребывал там Рудра и как Вишну, лучший из богов? Что сделано было Гаятри, поставленной в положение жены? И что сделали пастухи, знающие добрый нрав, узнав [о случившемся], о мудрец? Поведай это случившееся, как было и как сделано пастухами и Брахмою: великое у меня о том любопытство». Пуластья сказал: «Какое диво случилось на той жертве, о владыка людей, — поведаю всё то; слушай с сосредоточенным умом, о царь. Рудра совершил великое диво, придя в собрание: в презренном облике пришёл бог в присутствие дваждырождённых. Вишну же не сделал ничего, ибо пребывал он в главенстве. А пастушьи отроки, узнав об исчезновении пастушьей дочери, и все те пастушки пришли близ Брахмы. Увидев её, опоясанную, стоящую на границе жертвы, — „о дочка!“ [сказала] мать, „о доченька!“ отец, „сестра!“ все родичи, „подружка!“ по дружбе подруги. „Кем ты приведена сюда, натёртая лаком? какая ты красавица! Кем наряжена ты, обернувшись покрывалом, — и к какому сильному? И кем перевита красной нитью эта косица, о дочка?“ Услышав такие слова, сам Хари сказал: „Нами она приведена сюда и определена в жёны; юная взята Брахмою — не творите здесь причитаний. Свята она и благосчастна, радость рода у всех; а не будь она святой, как пришла бы она в собрание?“»
4ba4b3e244c9 · publicado 3 sept 2026, 4:13:26 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Родня узнаёт девушку по мелочам: лак на ногах, красная нить в косе, чужое покрывало. Пурана передаёт узнавание так, как оно и бывает — не по лицу, а по тому, что на ней надето чужое.\n\nИ отвечает им Сам Господь, а не Брахма. Объясняться с обиженной роднёю приходится не тому, кто взял.