राधायाः कुचमण्डले कुवलयश्यामं स्वकीयं वपुःसङ्क्रान्तं समवेक्ष्य नीलवसनभ्रान्त्या करेण क्षिपन् ।मा यत्नं कुरु नो निरंशुकयितुं शक्याव् उरोजौ ममेत्य् आमोदस्मितया तया विहसितो मुग्धो हरिः पातु वः ॥42॥
rādhāyāḥ kuca-maṇḍale kuvalaya-śyāmaṁ svakīyaṁ vapuḥsaṅkrāntaṁ samavekṣya nīla-vasana-bhrāntyā kareṇa kṣipan |mā yatnaṁ kuru no niraṁśukayituṁ śakyāv urojau mame-ty āmoda-smitayā tayā vihasito mugdho hariḥ pātu vaḥ ||42||
Увидев своё тело, тёмное, как синий лотос, отразившимся на круге груди Радхи, он принял его за синюю ткань и стал сбрасывать рукой; «Не старайся, мою грудь не лишить покрова», — сказала она, улыбаясь от радости. Пусть хранит вас простодушный Хари, над которым она посмеялась.
6c081c9dff40 · publicado 30 sept 2026, 16:12:50 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Размер — śārdūla-vikrīḍita. Грудь Радхи так гладко сияет, что отражает Кришну; «покров», который ему не снять, — он сам.