कृत्वा पाणितले कपोलम् असकृन् नेत्राम्भसां धारयाधौतं हा मुरलीधरेति करुण कुर्वन् मुहुः क्रन्दनम् ।आसीनो विजने क्वचित् तरुतले वृन्दावनान्तः कदावत्स्याम्य् एकरसाश्रयः शिथिलिताप्राणस्थिति व्यापृतिः ॥5.72॥
kṛtvā pāṇi-tale kapolam asakṛn netrāmbhasāṁ dhārayādhautaṁ hā muralīdhareti karuṇa kurvan muhuḥ krandanam |āsīno vijane kvacit tarutale vṛndāvanāntaḥ kadāvatsyāmy eka-rasāśrayaḥ śithilitā-prāṇa-sthiti vyāpṛtiḥ ||5.72||
metro no identificado
Когда же я буду жить во Вриндаване, сидя где-то в уединении под деревом, положив на ладонь щёку, то и дело омываемую потоком слёз, жалобно плача: «Ах, Держащий флейту!» — с единой расой как прибежищем, ослабив заботу о поддержании жизни?
562890d1a9c0 · publicado 30 sept 2026, 0:08:38 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Размер — śārdūla-vikrīḍita. Ср. 3.55.