इति ।
अथ लब्धजागरः स नित्यताशालिलालित्यसागरः सपदि रुदन्न् इव समुत्थितवान्, मातरम् इतवांश् च, यथा,
दीर्घश्वासं गात्रमोटप्रयुक्तं
नेत्रे मार्जन् जाग्रद् अम्बेति जल्पन् ।
क्रन्दन् मन्थध्वानम् आकर्ण्य बालः
श्रीगोपालः प्रस्खलंस् तां जगाम ॥3॥
iti |
atha labdha-jāgaraḥ sa nityatā-śāli-lālitya-sāgaraḥ sapadi rudann iva samutthitavān, mātaram itavāṁś ca, yathā,
dīrgha-śvāsaṁ gātra-moṭa-prayuktaṁ
netre mārjan jāgrad ambeti jalpan |
krandan mantha-dhvānam ākarṇya bālaḥ
śrī-gopālaḥ praskhalaṁs tāṁ jagāma ||3||
छन्द अज्ञात
Так. Тут Он, вечный океан прелести, проснулся и, будто плача, встал и пошёл к матери. Как: С долгим вздохом, потягиваясь, протирая глаза, проснувшись, лепеча: «Мама!» — и плача, мальчик Шри Гопала, услышав звук пахтанья, спотыкаясь, пошёл к ней.
2767a0d654cc · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 7:14:36 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से