अथ तौ तत्रत्यं वृत्तं संगृह्य वाजिनावारुह्य व्रजसमाजम् आव्रज्य प्रथमं तेषु तत्कुशलं संसज्य वार्तां वर्तयामासतुः—
यद्यपि मथुरा निकते, तथापि तत्र मुहुर् अटितवतोर् आवयोर् नेदृशं सुभृशं सुखम् उपजातम्, निरन्तरोत्पातसम्पातदर्शनात् । द्वारकायां तु सुखसारश् चक्षुर् विस्तारम् अनुससार, यस्माद् उत्पातमात्राद् दूरीभवन्ति सा पुरी यादृग् उरीकृतसुखसुरीतिर् अवलुलोके, लोके तु तादृशता भृशद् दुर्लभा इति । तथा हि—
atha tau tatratyaṁ vṛttaṁ saṁgṛhya vājināvāruhya vraja-samājam āvrajya prathamaṁ teṣu tat-kuśalaṁ saṁsajya vārtāṁ vartayāmāsatuḥ—
yadyapi mathurā nikate, tathāpi tatra muhur aṭitavator āvayor nedṛśaṁ subhṛśaṁ sukham upajātam, nirantarotpāta-sampāta-darśanāt | dvārakāyāṁ tu sukha-sāraś cakṣur vistāram anusasāra, yasmād utpāta-mātrād dūrībhavanti sā purī yādṛg urīkṛta-sukha-surītir avaluloke, loke tu tādṛśatā bhṛśad durlabhā iti | tathā hi—
छन्द अज्ञात
И вот они, собрав тамошние вести, сели на коней, прибыли в собрание Враджи, сначала сообщили всем, что Он благополучен, и повели рассказ: „Хоть Матхура и рядом, мы, не раз бывая там, не испытывали такой большой радости: там то и дело видели сплошные бедствия. А в Двараке глаз распахнулся от самой сути счастья: этот город, от которого всякое бедствие держится вдали, мы увидели таким, что в нём принят сам обычай счастья, — а в мире такое крайне редко. Ведь так:
47b55374c436 · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 3:33:28 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से