इति तान् आनन्द्य तन् नन्द्यमानः स मधुकण्ठस् तस्यां तस्यां श्रीराधामाधवपुरतः कथयामास—तदानीम् अनेन रमणेन भवतीः प्रति च पत्रिका वितीर्णासीत्, यथा—
वासन्तिकाः सन्ति मयाभिषिञ्चता
पुञ्जीकृताः कुञ्जकृते सहस्रशः ।
प्रियाभिर् अर्धाङ्गतया सधर्मभिर्
मनोरथः सम्प्रति पूर्यतां मम ॥12॥
iti tān ānandya tan nandyamānaḥ sa madhukaṇṭhas tasyāṁ tasyāṁ śrī-rādhā-mādhava-purataḥ kathayāmāsa—tadānīm anena ramaṇena bhavatīḥ prati ca patrikā vitīrṇāsīt, yathā—
vāsantikāḥ santi mayābhiṣiñcatā
puñjīkṛtāḥ kuñja-kṛte sahasraśaḥ |
priyābhir ardhāṅgatayā sa-dharmabhir
manorathaḥ samprati pūryatāṁ mama ||12||
छन्द अज्ञात
Так порадовав их и порадованный ими, Мадхукантха в ту ночь перед Шри Радхой и Мадхавой рассказал: «Тогда этот возлюбленный передал письмо и вам. Вот оно: „Есть весенние лианы, которые я, поливая, тысячами собрал для беседок; пусть милые, мои половины, разделяющие мой долг, теперь исполнят моё желание“.
b1a2e12c2f81 · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 3:33:28 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
То есть пусть подруги поливают лианы вместо Него.