लाटी तु रीतिर् वैदर्भीपाञ्चाल्योर् अन्तरे स्थिता ॥6॥यथा—अयम् उदयति मुद्राभञ्जनः पद्मिनीनाम् उदयगिरिवनालीत्य् आदि ।कश्चिद् आह—मृदुपदसमाससुभगा युक्तैर् वर्णैर् न चातिभूयिष्ठा ।उचितविशेषणपरिपूरितवर्णन्यासा भवेल् लाटी ॥अन्ये त्व् आहुः—गौडी डम्बरबद्धा स्याद् वैदर्भी ललितक्रमा ।पाञ्चाली मिश्रभावेन लाटी तु मृदुभिः पदैः ॥
lāṭī tu rītir vaidarbhī-pāñcālyor antare sthitā ||6||yathā—ayam udayati mudrā-bhañjanaḥ padminīnām udaya-giri-vanālīty ādi |kaścid āha—mṛdu-pada-samāsa-subhagā yuktair varṇair na cātibhūyiṣṭhā |ucita-viśeṣaṇa-paripūrita-varṇa-nyāsā bhavel lāṭī ||anye tv āhuḥ—gauḍī ḍambara-baddhā syād vaidarbhī lalita-kramā |pāñcālī miśra-bhāvena lāṭī tu mṛdubhiḥ padaiḥ ||
размер не определён
Стиль лати стоит между вайдарбхи и панчали. Например: «Вот восходит, ломая печать лотосов, ряд лесов на горе восхода…» и так далее. Кто-то говорит: «Лати прелестна мягкими словами и сложениями, со сдвоенными звуками, но не слишком обильными, с расстановкой звуков, наполненной уместными определениями». Другие же говорят: «Гауди скована пышностью, вайдарбхи — изящной последовательностью, панчали — смешением, а лати — мягкими словами».
2a09b5503954 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 12:40:03 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами