अथ तस्या एव भक्तिकल्पवल्ल्याः साधनाभिख्ये ये पूर्वं द्वे पत्रिके लक्षिते, इदानीं ततोऽतिचिक्कणानि तादृशश्रवणकीर्तनादिमयानि भावकुसुमसंलग्नानि अनुभावाभिधानानि बहूनि पत्राणि सहसैवाविर्भूय क्षणे क्षणे द्योतयन्ति । यान्य् एव भावकुसुमं परिणामं प्रापय्य पुनस् तदैव प्रेमाभिधानफलत्वम् आनयन्ति ।किं च, आश्चर्यचर्येयं भक्तिकल्पवल्ली यस्याः पत्रस्तवकपुष्पफलानि प्राप्तपरिणतीन्य् अपि स्वस्वरूपम् अत्यजन्त्य् एव नवनवान्य् एव सहैव सर्वाणि विभ्राजन्ते । ततश् चास्य भक्तजनस्यात्मात्मीयगृहवित्तादिषु शतसहस्रशो भवत्यो याश् चित्तवृत्तयो ममतारज्जुभिस् तेषु तेषु निबद्धा एव पूर्वम् आसन्, ता एव चित्तवृत्तीः सर्वा एव ततस् ततोऽवहेलयैवोन्मोच्य, स्वशक्त्या मायिकीर् अपि ता महारसकूपस्पृश्यमानपदार्थमात्राणीव साकारचिदानन्दज्योतिर्मयीकृत्य, ताभिर् एव ममताभिः सर्वाभिस् ततस् ततो विचिताभिः स्वशक्त्यैव तथाभूतीकृताभिः श्रीभगवद्रूपनामगुणमाधुर्येषु यो निबध्नाति, सोऽयं प्रेममहाकिरणमालीव उदयिष्यमाण एव निखिलपुरुषार्थनक्षत्रमण्डलीः सहसैव विलापयति
atha tasyā eva bhakti-kalpa-vallyāḥ sādhanābhikhye ye pūrvaṁ dve patrike lakṣite, idānīṁ tato'ticikkaṇāni tādṛśa-śravaṇa-kīrtanādi-mayāni bhāva-kusuma-saṁlagnāni anubhāvābhidhānāni bahūni patrāṇi sahasaivāvirbhūya kṣaṇe kṣaṇe dyotayanti | yāny eva bhāva-kusumaṁ pariṇāmaṁ prāpayya punas tadaiva premābhidhāna-phalatvam ānayanti |kiṁ ca, āścarya-caryeyaṁ bhakti-kalpa-vallī yasyāḥ patra-stavaka-puṣpa-phalāni prāpta-pariṇatīny api sva-svarūpam atyajanty eva nava-navāny eva sahaiva sarvāṇi vibhrājante | tataś cāsya bhakta-janasyātmātmīya-gṛha-vittādiṣu śata-sahasraśo bhavatyo yāś citta-vṛttayo mamatā-rajjubhis teṣu teṣu nibaddhā eva pūrvam āsan, tā eva citta-vṛttīḥ sarvā eva tatas tato'vahelayaivonmocya, sva-śaktyā māyikīr api tā mahā-rasa-kūpa-spṛśyamāna-padārtha-mātrāṇīva sākāra-cid-ānanda-jyotirmayīkṛtya, tābhir eva mamatābhiḥ sarvābhis tatas tato vicitābhiḥ sva-śaktyaiva tathābhūtī-kṛtābhiḥ śrī-bhagavad-rūpa-nāma-guṇa-mādhuryeṣu yo nibadhnāti, so'yaṁ prema-mahā-kiraṇa-mālīva udayiṣyamāṇa eva nikhila-puruṣārtha-nakṣatra-maṇḍalīḥ sahasaiva vilāpayati
未能识别诗律
Теперь у той же лианы желаний — преданности, у которой прежде были описаны два листка, именуемые практикой, вдруг появляются и каждый миг блещут многие листья, глянцевитее тех, — из такого же слушания, воспевания и прочего, прильнувшие к цветку бхавы, — именуемые анубхавами. Они приводят цветок бхавы к созреванию и тотчас превращают его в плод, именуемый премой. Более того, дивного нрава эта лиана желаний: её листья, соцветия, цветы и плоды, даже созрев, не покидают своей природы, а сияют разом — и всё новые. Прежде сотни тысяч движений ума этого преданного были привязаны верёвками «моего» к себе, к своим, к дому, к богатству и прочему. Эти движения ума она все шутя отвязывает оттуда и своей силой, хоть они и майические, делает их светом сознания и блаженства, имеющим облик, — как любые вещи, коснувшиеся колодца великого эликсира [становятся золотом]; и этими же «моими», собранными отовсюду и её же силой ставшими такими, привязывает их к сладости облика, имени и качеств Шри Бхагавана. Это и есть према: как великое солнце, лишь готовясь взойти, она разом гасит созвездия всех целей человека.
64bb4b421266 · 发布于 2026年9月28日 16:10:05 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Восьмой ливень — prema, плод лианы. Главный образ: у обычной лианы плод появляется, когда цветок опадает, а здесь листья, цветы и плод сияют одновременно — ничто не теряется, всё растёт.
Самая глубокая мысль главы: према не уничтожает привязанности, а переносит их. Все «моё», которыми человек был привязан к дому и семье, она отвязывает, преображает, как алхимический эликсир железо в золото, и привязывает к Кришне. Перед этим солнцем четыре цели человека — долг, богатство, наслаждение и освобождение — гаснут, как звёзды на рассвете.