ततश् च तस्या धम्मिल्लाद् उद्वास्यान्यस्या विन्यस्तत्वेऽपि तदवस्थतायां दृश्यमानायां साश्चर्यम् इव नार्यर्पितैर् मन्थननेत्रैर् बहुभिर् अपि पारं न वव्राज व्रजेश्वरी । ततश् च—
तदङ्गे द्व्यङ्गुलाभासे सर्वे लब्धावकाशकाः ।
दृश्यन्ते स्म वटास् तत्र विदूराद्रौ घना इव ॥32॥
tataś ca tasyā dhammillād udvāsyānyasyā vinyastatve’pi tad-avasthatāyāṁ dṛśyamānāyāṁ sāścaryam iva nāry-arpitair manthana-netrair bahubhir api pāraṁ na vavrāja vrajeśvarī | tataś ca—
tad-aṅge dvy-aṅgulābhāse sarve labdhāvakāśakāḥ |
dṛśyante sma vaṭās tatra vidūrādrau ghanā iva ||32||
Тогда, хоть она и убрала один шнурок из причёски и привязала другой, а дело всё так же стояло, владычица Враджа в изумлении — даже с множеством верёвок от мутовок, что дали женщины, — не могла дойти до конца. И тогда: Когда к Его телу недоставало лишь двух пальцев, все верёвки там будто находили себе место — как тучи на далёкой горе.
d79d0fdaea1f · published Sep 24, 2026, 7:14:36 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Верёвки «исчезают» на теле Кришны, как тучи, теряющиеся на склоне огромной горы.