स तु पितरि रतश् चिरतः श्लिष्टकण्ठतयाभ्यर्णम् आगतः कर्णे वर्णयामास, तात, मातैव इति ।
पिता तु तां पूर्वं विगतसंवेदतया अनन्तरं तु स्वत एव जातनिर्वेदतया दूनां वेद स्म । तत एव न सहसा रहसापि परिभाषितुम् इयेष । अज्ञतयावज्ञया न च पप्रच्छ बालकान्, किम् इदं वृत्तम्? इति ।
ते तु स्वयम् एवोचुः, स्फुटम् अनेन कृतमध्यगमनेन विस्तीर्णखले पुरस्थले क्रीडितुं निष्क्रम्य, विकृष्टतले तिर्यग्भावाद् अचले चास्मिन्न् उलूखले खटत्खटिति त्रुटितताम् ऋच्छत् कुठद्वयं झटिति लुठद्भावम् आनर्च्छ ।
sa tu pitari rataś cirataḥ śliṣṭa-kaṇṭhatayābhyarṇam āgataḥ karṇe varṇayāmāsa, tāta, mātaiva iti |
pitā tu tāṁ pūrvaṁ vigata-saṁvedatayā anantaraṁ tu svata eva jāta-nirvedatayā dūnāṁ veda sma | tata eva na sahasā rahasāpi paribhāṣitum iyeṣa | ajñatayāvajñayā na ca papraccha bālakān, kim idaṁ vṛttam? iti |
te tu svayam evocuḥ, sphuṭam anena kṛta-madhya-gamanena vistīrṇa-khale pura-sthale krīḍituṁ niṣkramya, vikṛṣṭa-tale tiryag-bhāvād acale cāsminn ulūkhale khaṭat-khaṭiti truṭitatām ṛcchat kuṭha-dvayaṁ jhaṭiti luṭhad-bhāvam ānarccha |
metre not identified
А Он, любя отца, долго обнимая за шею, придвинулся и шепнул на ухо: «Батюшка, мама». Отец понимал, что она — прежде без чувств, а теперь уже сама раскаиваясь — удручена. Поэтому он не захотел упрекать её ни сразу, ни наедине. И, по неведению, не стал расспрашивать детей: «Что случилось?» А они сами сказали: «Он явно прошёл посередине, чтобы выйти поиграть на широкое гумно в городе; а ступа, упёршаяся поперёк, не сдвинулась, и оба дерева с треском сломались и тут же рухнули.
a40d23ce0c46 · published Sep 24, 2026, 7:14:36 PM UTC
Available inRUPage between verses with