सर्वे प्रोचुः—हन्त ! कथम् इव ?
दूताव् ऊचतुः—
याचित्वा पारिजातं तरुवरम् ऋषिणा नाप्नुवन्न् अप्य् अघारिः
शक्रे यत्र क्षमावान् अभवद् अयम् अनेनार्थितः शत्रुनाशम् ।
कृत्वा तं भार्यया तत्परिवलनकृतौ हेतुना सार्धम् आगात्
तद्गेहं तं तथापि स्वयम् अयम् अददान् नेति गच्छन्न् अगृह्णात् ॥23॥
sarve procuḥ—hanta ! katham iva ?
dūtāv ūcatuḥ—
yācitvā pārijātaṁ taru-varam ṛṣiṇā nāpnuvann apy aghāriḥ
śakre yatra kṣamāvān abhavad ayam anenārthitaḥ śatru-nāśam |
kṛtvā taṁ bhāryayā tat-parivalana-kṛtau hetunā sārdham āgāt
tad-gehaṁ taṁ tathāpi svayam ayam adadān neti gacchann agṛhṇāt ||23||
metre not identified
Все сказали: „Ах! Как же так?“ Вестники сказали: „Враг Аги прежде просил через мудреца дерево париджату, лучшее из деревьев, и не получил его, но был терпелив к Шакре. Упрошенный им уничтожить врага, Он сделал это и пришёл в его дом с женой, ради которой и хотел взять дерево; а тот всё равно сам его не отдал — и Он, уходя, взял его.
8dce8de2640f · published Sep 25, 2026, 3:59:39 AM UTC
Available inRUPage between verses with