इति ।
तद् एवं सति—
या पश्चाद् आह सर्वाः स्वयम् उपदिशती हन्त साक्षेपम् अस्या
वाणीं बाणायमानां हरिहरितम् इमां प्रापयन्न् अस्मि मां धिक् ।
अस्माकं तत्कथाभिः किम् इह सुकथनं रच्यताम् अन्तरा नः
कालश् चेत् तस्य यायात् कथम् अथ बत नस् तं विना यातु नेति ॥32॥
iti |
tad evaṁ sati—
yā paścād āha sarvāḥ svayam upadiśatī hanta sākṣepam asyā
vāṇīṁ bāṇāyamānāṁ hari-haritam imāṁ prāpayann asmi māṁ dhik |
asmākaṁ tat-kathābhiḥ kim iha su-kathanaṁ racyatām antarā naḥ
kālaś cet tasya yāyāt katham atha bata nas taṁ vinā yātu neti ||32||
metre not identified
Так. А раз так, та, что потом сама наставила всех, с упрёком обратив к Хари эту разящую, как стрела, речь подруги, сказала: „Позор мне! Какой нам прок в рассказах о Нём? Поговорим о другом. Если у Него время идёт без нас, отчего же, увы, у нас оно не может идти без Него?“
337172a97ad5 · published Sep 25, 2026, 4:15:13 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 65, стих 14. Первая половина стиха в источнике искажена; перевод приблизителен.