आत्मानं यदि वा मृषा रचितवान् धिक् किन्तराम् उद्धवं
साधूनां परमं तथा विरचयाम्य् आस्तां च तत् तद् बत ।
स्वज्यायांसम् अहो महामहिमयुग्विख्यातिम् एतं कथं
तादृक्षं रचयानि तेन दयिता मद्वाचिकं नान्यया ॥39॥
ātmānaṁ yadi vā mṛṣā racitavān dhik kintarām uddhavaṁ
sādhūnāṁ paramaṁ tathā viracayāmy āstāṁ ca tat tad bata |
sva-jyāyāṁsam aho mahā-mahima-yug-vikhyātim etaṁ kathaṁ
tādṛkṣaṁ racayāni tena dayitā mad-vācikaṁ nānyayā ||39||
Если Я и Себя сделал лжецом — позор! — то, что хуже, делаю таким же и Уддхаву, лучшего из праведных; но оставим, увы, и это: как же Мне сделать таким Моего старшего брата, прославленного великим величием? Поэтому, милые, примите Моё слово не иначе как истину.
087492fbd867 · published Sep 25, 2026, 4:15:13 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Перевод приблизителен.