ताः खलु इति प्रहसितं इति मुनीन्द्रवचनेन सर्वसुखरचनेन प्रत्युत तदीयस्नेहवारिधिनिमग्नतया जवाद् द्रवाङ्गतां गता इत्य् अवगतास् तस्माद् अन्यथासम्भावनं यथाजातानाम् एव सम्भाव्यते ।
तद् एवं तासां तद् एकपरता कुरुक्षेत्रयात्रायाम् अपि संवदिष्यते । गोप्यश् च कृष्णम् उपलभ्य चिराद् अभीष्टं इत्य् आरभ्य, आहुश् च ते नलिननाभ पदारविन्दं इत्य् अन्तेन, श्रीभगवदुद्धवसंवादे च रामेण सार्धं मथुरां प्रणीते श्वाफल्किना मय्य् अनुरक्तचित्ताः इत्य् आरभ्य, मत्कामा रमणं जारं इत्य् आदिपद्येन ।
tāḥ khalu iti prahasitaṁ iti munīndra-vacanena sarva-sukha-racanena pratyuta tadīya-sneha-vāridhi-nimagnatayā javād dravāṅgatāṁ gatā ity avagatās tasmād anyathāsambhāvanaṁ yathā-jātānām eva sambhāvyate |
tad evaṁ tāsāṁ tad eka-paratā kurukṣetra-yātrāyām api saṁvadiṣyate | gopyaś ca kṛṣṇam upalabhya cirād abhīṣṭaṁ ity ārabhya, āhuś ca te nalina-nābha padāravindaṁ ity antena, śrī-bhagavad-uddhava-saṁvāde ca rāmeṇa sārdhaṁ mathurāṁ praṇīte śvāphalkinā mayy anurakta-cittāḥ ity ārabhya, mat-kāmā ramaṇaṁ jāraṁ ity ādi-padyena |
metre not identified
и по словам владыки мудрецов „так смеясь…“, что несут всякое счастье, видно, что они, напротив, погрузившись в океан Его любви, тотчас растаяли. Поэтому думать иначе могут лишь такие же несмышлёные. И так их преданность Ему одному подтвердится и в паломничестве на Курукшетру — от слов „И гопи, обретя Кришну, давно желанного“ до „Они сказали: о Лотосопупый, Твои стопы-лотосы…“; и в беседе Бхагавана с Уддхавой — от слов „Когда сын Швапхалки увёл Меня с Рамой в Матхуру, те, чьё сердце привязано ко Мне…“ — и стихом „Желая Меня как возлюбленного…“ и прочим.
651d461a175b · published Sep 25, 2026, 4:15:13 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 82, стихи 39–48; песнь 11, гл. 12, стихи 10–13.