अथ कियता विलम्बेन कदाचिदौत्थानिके कर्मणि जन्मनक्षत्रयोगे, वत्सलतालतानामिव मुत्सवभूतानामुत्सवभूतानामिव सुकृतमहोदयानामहो! दयानारतरतहृदयानामहृदयानामतिकौतुकालं कौ तु कालं कुर्वतीनां तीव्रजयोषितां व्रजयोषितां श्रेणीमादाय, कृतनयं तनयं मङ्गलाभ्यङ्गोद्वर्तननिवर्तनानन्तरमभिषिच्य मङ्गलाभिवाद्यवाद्यनिर्घोष घोषेश्वरी कृतमार्जनं कृतमार्जनं मङ्गलकज्जलेनाकज्जलेनाञ्जितनयनं नयनन्दितपुरजनावृतानावृतानन्दव्रजराज व्रजराजं पुरस्कृत्य कृत्यकोविदया दयादिसकलगुणाधिरोहिण्या रोहिण्या समं कर्पूरपूरबलक्षलक्षमूल्यतल्पतले शनकैः शाययित्वा समायातानां घोषयोषितामर्चनं विदधती मृदुमृदङ्गपणवभेरीकाहलदुन्दुभिनिर्ह्रादैरवनिसुरवराशीराशिनिःस्वनैः सूतमागधवन्दिवृन्दोदीरितगुणगणोद्गारकोलाहलैः सङ्गीताचार्यवर्यसङ्गीतसङ्गीतकलकलतरङ्गैश्च मुखरितेषु दिग्वलयेषु क्षुद्बाधया स्तन्यकामस्य तस्य लीलाशिशोलीलाशिशोभस्य रोदनकलं नाकलयामास ॥1॥
atha kiyatā vilambena kadācidautthānike karmaṇi janmanakṣatrayoge, vatsalatā-latānāmiva mutsavabhūtānāmutsavabhūtānāmiva sukṛta-mahodayānāmaho! dayānārataratahṛdayānāmahṛdayānāmatikautukālaṁ kau tu kālaṁ kurvatīnāṁ tīvrajayoṣitāṁ vrajayoṣitāṁ śreṇīmādāya, kṛtanayaṁ tanayaṁ maṅgalābhyaṅgodvartananivartanānantaramabhiṣicya maṅgalābhivādyavādyanirghoṣa ghoṣeśvarī kṛtamārjanaṁ kṛtamārjanaṁ maṅgalakajjalenākajjalenāñjita-nayanaṁ nayanandita-purajanāvṛtānāvṛtānandavrajarāja vrajarājaṁ puraskṛtya kṛtyakovidayā dayādi-sakalaguṇādhirohiṇyā rohiṇyā samaṁ karpūrapūrabalakṣalakṣamūlyatalpatale śanakaiḥ śāyayitvā samāyātānāṁ ghoṣayoṣitāmarcanaṁ vidadhatī mṛdu-mṛdaṅga-paṇava-bherī-kāhala-dundubhi-nirhrādairavanisuravarāśīrāśiniḥsvanaiḥ sūta-māgadha-vandivṛndodīrita-guṇagaṇodgārakolāhalaiḥ saṅgītācāryavarya-saṅgītasaṅgīta-kalakalataraṅgaiśca mukhariteṣu digvalayeṣu kṣudbādhayā stanyakāmasya tasya līlāśiśolīlāśiśobhasya rodanakalaṁ nākalayāmāsa ||1||
Спустя какое-то время, в праздник, когда младенец впервые переворачивается, совпавший с созвездием его рождения, владычица пастушьего селения собрала вереницу женщин Враджа — лиан любви, воплощённых праздников, восхода добрых дел, чьи сердца всегда полны сострадания и которые весело проводили время, — умастила сына благим маслом, растёрла, омыла, подвела ему глаза благой сурьмой; под звуки благих инструментов, поставив впереди царя Враджа, окружённого горожанами, вместе с Рохини, искусной в делах и полной сострадания, осторожно уложила его на ложе, белое, как груда камфары, и стала угощать пришедших женщин. А стороны света звенели мягкими мридангами, панавами, бхери, кахалами и дундубхи, благословениями брахманов, славословиями сказителей, певцов и бардов и волнами пения лучших учителей музыки, — и она не услышала плача этого младенца-игруна: он проголодался и хотел груди.
bb65e06c1324 · publicado 28 sept 2026, 22:32:51 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Эпизод с телегой — ШБ 10.7.4–10. Проза сплошь из повторов-каламбуров (utsava-bhūtānām utsava-bhūtānām, vraja-yoṣitāṁ vraja-yoṣitām, kṛta-mārjanaṁ kṛta-mārjanam), которые в переводе не передать.