अथ भगवदिच्छयाच्छया च्छुरितमानसा मानसारतयाविवेकेनैव नैव चिन्तयित्वा विहायापि तं हा यापितं तं समयमविदती विदती च सहानीतमिति मितिहीनप्रभावं तं प्रभावन्तं गृहमध्ये प्रविश्य यदा कार्यान्तरनियुक्ता तस्थुषी तस्मिन्नेवावसरे युगपद्विप्रयुक्तनागनागरीनिकुरम्बस्य दीर्घोष्णनिश्वास इव, काललोहकारेणास्फालिताया भूभस्त्रायाः समुच्छ्वास इव, युगपदेव दिङ्मातङ्गानां श्रवणसूर्यास्फालनतः कम्पमानस्य नभसः स्यन्द इव, वातात्मकोऽपि पित्तकफव्याधिरिव रजस्तमोबहुलः, खल इव बहिः शर्करावर्षी अन्तर्दुरधिगमः, मद इव अन्धङ्करणः, पित्तज्वर इव महावेगः, संग्राम इव प्रसरत्करेणुसङ्घातकृतान्धकारः, पञ्चभूतात्मकतामपनीय एकभूतात्मकं कुर्वन्निव त्रिभुवनं कंसप्रहितस्तृणावर्ताख्यः ॥
atha bhagavadicchayācchayā cchuritamānasā mānasāratayāvivekenaiva naiva cintayitvā vihāyāpi taṁ hā yāpitaṁ taṁ samayamavidatī vidatī ca sahānītamiti mitihīnaprabhāvaṁ taṁ prabhāvantaṁ gṛhamadhye praviśya yadā kāryāntaraniyuktā tasthuṣī tasminnevāvasare yugapadviprayuktanāga-nāgarīnikurambasya dīrghoṣṇaniśvāsa iva, kālalohakāreṇāsphālitāyā bhūbhastrāyāḥ samucchvāsa iva, yugapadeva diṅmātaṅgānāṁ śravaṇasūryāsphālanataḥ kampamānasya nabhasaḥ syanda iva, vātātmako'pi pitta-kaphavyādhiriva rajastamobahulaḥ, khala iva bahiḥ śarkarāvarṣī antarduradhigamaḥ, mada iva andhaṅkaraṇaḥ, pittajvara iva mahāvegaḥ, saṁgrāma iva prasaratkareṇusaṅghātakṛtāndhakāraḥ, pañcabhūtātmakatāmapanīya ekabhūtātmakaṁ kurvanniva tribhuvanaṁ kaṁsaprahitastṛṇāvartākhyaḥ ||
И вот, по воле Господа, с сердцем, затуманенным, она, не подумав, оставила его — ах, упустив тот миг! — и ушла в дом по другим делам, думая, что он дома с нею. И в этот самый миг явился посланный Камсой Тринаварта: словно долгий горячий вздох всех змеиных красавиц, разом разлучённых с мужьями; словно выдох мехов Земли, в которые дует чёрный кузнец-Время; словно дрожь неба, когда слоны сторон света разом бьют его ушами-веерами; ветреный — и всё же, как болезнь желчи и слизи, полный пыли и мрака; как злодей, снаружи сыплющий «сахаром» — песком, а внутри непостижимый; ослепляющий, как хмель; стремительный, как лихорадка; как битва, где тьму поднимают отряды слонов, — он словно превращал три мира из пяти стихий в одну.
b04f7fbb70eb · publicado 28 sept 2026, 22:32:51 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Тринаварта — демон-вихрь (ШБ 10.7.20–25). Двусмысленности: śarkarā — «сахар» и «гравий»; kareṇu — «слониха» и «пыль».