हर्षकलकलेनानुमाय कुशलितां तदनु दनुजदमनस्य मनस्यतीवपीवरेण वरेण हर्षतरङ्गेण रङ्गेण विकसद्वदनाभिर्व्रजपुरपुरन्ध्रीभिर्निजगदे—“जगदेकपूज्ये भाग्यवति भवति भवद्भाग्येन समुपसन्नोऽसन्नोऽयं भवत्तनयः इति हर्षकथासादितरसा तरसा पूर्णजलदावलीजलदावलीढवनभूमिरिव जीविताङ्कुररुचिरारुचिरामणीयकस्निग्धा क्व स क्व सः” इत्युत्कलिकोत्कलिकोदयवश्यावश्यायलिप्तकमलाकृतिनयनाकृतिनयनामानुरूपगुणा सद्य एव भवन्ती तनयावलोकनार्थमुद्गता मुद्गताधिक्येनात्मानमपि न सस्मार यशोदा ॥23॥
harṣakalakalenānumāya kuśalitāṁ tadanu danujadamanasya manasyatīvapīvareṇa vareṇa harṣataraṅgeṇa raṅgeṇa vikasadvadanābhirvrajapurapurandhrībhirnijagade—“jagadekapūjye bhāgyavati bhavati bhavadbhāgyena samupasanno'sanno'yaṁ bhavattanayaḥ iti harṣakathāsāditarasā tarasā pūrṇajaladāvalījaladāvalīḍhavanabhūmiriva jīvitāṅkurarucirārucirāmaṇīyakasnigdhā kva sa kva saḥ” ityutkalikotkalikodayavaśyāvaśyāyaliptakamalākṛtinayanākṛti-naya-nāmānurūpaguṇā sadya eva bhavantī tanayāvalokanārthamudgatā mudgatādhikyenātmānamapi na sasmāra yaśodā ||23||
И тогда, по радостному шуму догадавшись, что он цел, женщины Враджа, с лицами, сияющими от великой волны радости, сказали: «Единственная чтимая в мире, счастливица! Твоей удачей твой сын здесь, он невредим!» И от этой радостной вести Яшода — словно лесная земля, орошённая тучами, полными воды, — вмиг ожила, заблестела ростками жизни, прелестная и нежная; «Где он? Где он?» — с глазами, как лотосы в росе, от прилива тоски, достойная своего имени, — она бросилась смотреть на сына и от избытка радости забыла о себе.
e9f0b7a4712c · publicado 28 sept 2026, 22:42:39 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Возвращение сына.