अथ श्रीराधिका हसित्वा चिल्लीचालनया लसित्वा च स्वपितृपुरोहितबालकानां पञ्चाशतं तद्वेशायादिश्य राजपुरोहितस्वस्रीयेण च तथा संदिश्य युद्धकौतुकायाभिनिविश्य तस्य स्त्रीवेशस्य पुरतः स्थितिं निदिश्य चामूभिश् चमूरुचक्षुश्चमूभिर् अभिक्रन्तवती युद्धाभिमुखतया च स्थितवती कृष्णं च मनस्याहितवती । तत्र च—
atha śrī-rādhikā hasitvā cillī-cālanayā lasitvā ca sva-pitṛ-purohita-bālakānāṁ pañcāśataṁ tad-veśāyādiśya rāja-purohita-svasrīyeṇa ca tathā saṁdiśya yuddha-kautukāyābhiniviśya tasya strī-veśasya purataḥ sthitiṁ nidiśya cāmūbhiś camūru-cakṣuś-camūbhir abhikrantavatī yuddhābhimukhatayā ca sthitavatī kṛṣṇaṁ ca manasyāhitavatī | tatra ca—
Тогда Шри Радхика рассмеялась, сверкнула игрой бровей, велела полусотне мальчишек, сыновей жреца своего отца, нарядить его, так же распорядилась и через племянника царского жреца и, загоревшись забавой битвы, поставила его, наряженного женщиной, впереди, двинулась вперёд с войском ланеоких, встала лицом к битве — и держала Кришну в сердце. И там —
acf72be380a0 · publicado 24 sept 2026, 22:46:50 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con