तदनुत्तमप्रणयकलाकलालापकण्ठीः कलकण्ठीरिव शिशिरसमयावसानसानन्दतया कण्ठगुम्फितकूजिता जितारिरथ पुनराललाप—“अयि व्रजत व्रजतलमागामिनीः क्षणदाः क्षणदाः समया मया सह रन्तव्यम्, सिद्धा एव भवत्यः, स्तोभवत्यः स्तोकमपि मा भवन्तु” इति लब्धाश्वासाः श्वासानिलधूताधरकिसलयं सलयं दलदिन्दीवरवरवर्षणमिव कटाक्षापातपातपरम्परां तदुपरि परिकल्प्य कृच्छ्रणैव व्रजं व्रजन्ति स्म ॥81॥
tadanuttamapraṇayakalākalālāpakaṇṭhīḥ kalakaṇṭhīriva śiśirasamayāvasānasānandatayā kaṇṭhagumphitakūjitā jitāriratha punarālalāpa—“ayi vrajata vrajatalamāgāminīḥ kṣaṇadāḥ kṣaṇadāḥ samayā mayā saha rantavyam, siddhā eva bhavatyaḥ, stobhavatyaḥ stokamapi mā bhavantu” iti labdhāśvāsāḥ śvāsāniladhūtādharakisalayaṁ salayaṁ daladindīvaravaravarṣaṇamiva kaṭākṣāpātapātaparamparāṁ tadupari parikalpya kṛcchraṇaiva vrajaṁ vrajanti sma ||81||
Тогда Победитель врагов снова сказал им — чьи голоса, как у кокил в конце зимы, запинались от радости: «Идите же во Врадж; в грядущие ночи, дарящие праздник, вы будете радоваться со мной. Вы уже достигли цели — не тревожьтесь ни капли». Утешенные, с губами-ростками, колеблемыми дыханием, словно в лад проливая дождь раскрытых синих лотосов — череду взглядов — на него, они с трудом пошли во Врадж.
0845d4fb17eb · प्रकाशित 29 सित॰ 2026, 1:03:28 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Обещание осенних ночей раса-лилы — ШБ 10.22.27. Конец двенадцатой ставаки и первой части поэмы в этом издании.