तद् एवं प्रातःकथायां प्रयातायां विभावरीकथा विभाति स्म । यथा स्निग्धकण्ठ उवाच—
यदा यातः पित्रा सह वरुणलोकं हरिर् असौ
तदा राधादीनां स्थितिर् इह मृषा का प्रथयिता ।
जडानां जाड्यं स्याद् असुखसुखबुद्धिस् तु सुधियां
न शून्यस्य प्राप्तिं भजति परितः कापि च दशा ॥15॥
tad evaṁ prātaḥ-kathāyāṁ prayātāyāṁ vibhāvarī-kathā vibhāti sma | yathā snigdhakaṇṭha uvāca—
yadā yātaḥ pitrā saha varuṇa-lokaṁ harir asau
tadā rādhādīnāṁ sthitir iha mṛṣā kā prathayitā |
jaḍānāṁ jāḍyaṁ syād asukha-sukha-buddhis tu sudhiyāṁ
na śūnyasya prāptiṁ bhajati paritaḥ kāpi ca daśā ||15||
Так кончился утренний рассказ, и засиял ночной. Снигдхакантха сказал: «Когда этот Хари ушёл с отцом в мир Варуны, — какое состояние Радхи и прочих можно здесь описать, не солгав? Бесчувственным свойственно оцепенение, мудрым — понятие горя и радости; но ни одно состояние не доходит до полной пустоты.
e57769656896 · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 9:33:49 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Перевод приблизителен.