तत्र तस्य तासां च सस्वेदजलकुङ्कुमरागेण साश्रुकज्जलभागेन च मुहुर् मिथो लिखिता दूत्यसङ्गतमधुमङ्गलपत्रिकाः पत्रिका यथा—
आयास्याम्य् आशु हत्वा तम् अधिमधुपुरं कंसम् अप्य् अस्ति दूरं
वत्साद्याघातधाम्नः पुरम् अपि किम् अदस् तत् प्रियाः कुत्र दुःखम्?
किन्त्व् अन्यत् प्रार्थितं यद् भवद्भिर् उचितं तद् विधत्त प्रसत्त्या
प्राणे प्राणेश्वरीभिर् मयि किम् अयि परं हन्त मन्तव्यम् अन्तः ॥20॥
tatra tasya tāsāṁ ca sa-sveda-jala-kuṅkuma-rāgeṇa sāśru-kajjala-bhāgena ca muhur mitho likhitā dūtya-saṅgata-madhumaṅgala-patrikāḥ patrikā yathā—
āyāsyāmy āśu hatvā tam adhi-madhupuraṁ kaṁsam apy asti dūraṁ
vatsādy-āghāta-dhāmnaḥ puram api kim adas tat priyāḥ kutra duḥkham?
kintv anyat prārthitaṁ yad bhavadbhir ucitaṁ tad vidhatta prasattyā
prāṇe prāṇeśvarībhir mayi kim ayi paraṁ hanta mantavyam antaḥ ||20||
छन्द अज्ञात
И вот там, через Мадхумангалу, взявшегося быть вестником, они снова и снова писали друг другу письма — Он кункумой, смешанной с потом, они — сурьмой, смешанной со слезами. Письма были такие: «Я скоро вернусь, убив того Камсу в городе Мадху. Разве далёк тот город от места, где сражены Ватса и прочие? Так где же горе, милые? А о чём ещё вы просите, если это подобает, исполните по своей милости. О владычицы моей жизни, что ещё, ах, надо вам думать обо мне в сердце?»
e9e4b07840ad · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 2:07:48 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Перевод приблизителен.