प्रस्तुतम् अनुसरामः । अथ यद् एतज् जातम्, धर्मराजस् तु तच्छर्मतया मतवान्, परमकरुणामयस्य व्रजधरणीशतनयस्य पुरतः स्वदारुणतावारणतः ।
अथाजस्रस्रवद् अस्रकुलं विपुलपुलकसङ्कुलं कम्पस्तम्भगद्गदवशंवदगदनं स्वेदसम्भेदसदनं कृतागमनं मुहुर्विहितनमनं षमनं विलोक्य श्लोक्यचरितः सोऽयम् अन्तश् चिन्तयामास—
prastutam anusarāmaḥ | atha yad etaj jātam, dharmarājas tu tac-charmatayā matavān, parama-karuṇāmayasya vraja-dharaṇīśa-tanayasya purataḥ sva-dāruṇatā-vāraṇataḥ |
athājasra-sravad asra-kulaṁ vipula-pulaka-saṅkulaṁ kampa-stambha-gadgada-vaśaṁ-vada-gadanaṁ sveda-sambheda-sadanaṁ kṛtāgamanaṁ muhur-vihita-namanaṁ ṣamanaṁ vilokya ślokya-caritaḥ so’yam antaś cintayāmāsa—
छन्द अज्ञात
Вернёмся к рассказу. Что это случилось, Дхармараджа счёл своим счастьем: ведь так перед лицом милосерднейшего сына владыки Враджи была снята его жестокость. И вот, увидев, как Шамана пришёл — с непрестанно льющимися слезами, весь в мурашках, дрожа, застывая, с речью, подвластной комку в горле, в поту, — и кланяется снова и снова, Достойный хвалы подумал про себя:
6c301daea3ee · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 2:48:28 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Дхармараджа и Шамана — имена Ямы.