ततश् च यादवास् तेभ्यो विशेषं साश्चर्यतया विज्ञाय श्रीमद् आनकदुन्दुभिं मध्ये विधाय वैदिकलौकिकमङ्गलकोलाहलैर् इमौ पुरम् आपयामासुः, लोकाश् च विविधास् तद् आलोकाय तत्र चेयुस् तत्र तत्र विद्यायां विदुरास् तयोस् तत् तद्विद्याचतुरताचातुरक्ष्याय समागम्य रम्यं सुखम् अन्व् अहम् अवापुः इति ।
तद् एवं स्निग्धकण्ठः कथयित्वा समापनम् आह स्म—
tataś ca yādavās tebhyo viśeṣaṁ sāścaryatayā vijñāya śrīmad ānakadundubhiṁ madhye vidhāya vaidika-laukika-maṅgala-kolāhalair imau puram āpayāmāsuḥ, lokāś ca vividhās tad ālokāya tatra ceyus tatra tatra vidyāyāṁ vidurās tayos tat- tad-vidyā-caturatā-cāturakṣyāya samāgamya ramyaṁ sukham anv aham avāpuḥ iti |
tad evaṁ snigdhakaṇṭhaḥ kathayitvā samāpanam āha sma—
छन्द अज्ञात
Затем ядавы, с изумлением узнав от них подробности, поставили в середину Шримана Анакадундубхи и под благой гул ведийских и мирских обрядов ввели этих двоих в город. И самые разные люди сходились туда посмотреть на Них, а сведущие в той или иной науке приходили испытать Их искусство в ней — и день ото дня обретали прекрасное счастье». Так рассказав, Снигдхакантха сказал в заключение:
46699ebb5761 · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 2:48:28 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से