अथ सोमाभिषवे सदस्यानाम् अर्चायाम् अभिनवे विचारे कृतप्रचारे कोऽयम् एषाम् अशेषाणाम् आदिमः स्याद् इति विविधसङ्गहेतोर् मतभङ्गभिया सर्वेषु स्वस्वमतप्रभविष्णुषु च तूष्णींभविष्णुषु केषुचित् तु कर्णे कर्णे वर्णावर्णीव वर्णयत्सु तत एव तदर्चापात्रहस्ते राज्ञि च चिराय विहस्ते सर्वम् उपर्य् उपरि हरिम् एव पर्यवस्यन् सहदेवः सहदेवमुनिषु सर्वसभासत्सु चाभ्यर्णतः समाकर्णयत्सु वर्णयामास—
atha somābhiṣave sadasyānām arcāyām abhinave vicāre kṛta-pracāre ko’yam eṣām aśeṣāṇām ādimaḥ syād iti vividha-saṅga-hetor mata-bhaṅga-bhiyā sarveṣu sva-sva-mata-prabhaviṣṇuṣu ca tūṣṇīṁ-bhaviṣṇuṣu keṣucit tu karṇe karṇe varṇāvarṇīva varṇayatsu tata eva tad-arcā-pātra-haste rājñi ca cirāya vihaste sarvam upary upari harim eva paryavasyan sahadevaḥ saha-deva-muniṣu sarva-sabhāsatsu cābhyarṇataḥ samākarṇayatsu varṇayāmāsa—
И вот при выжимании сомы, когда при почитании членов собрания встал новый вопрос — кто из всех них первый, — все, способные отстоять своё мнение, из-за разных пристрастий молчали, боясь, что их мнение отвергнут; некоторые шептали друг другу на ухо, будто хваля или хуля; а царь с сосудом для почитания в руке долго стоял в растерянности. И тогда Сахадева, сводя всё превыше всего к Хари, сказал, пока боги, мудрецы и все члены собрания слушали рядом:
c1e0009fa57f · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 4:56:55 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 74, стихи 17–19.