इति ।
अथ ते तद् एतद् आश्रुत्य श्रुत्यनुगृहीतपुमर्थम् इव समर्थ्य तद् अवैयर्थ्यं मन्यमानान्तम् अपि कालं कालम् इव चालयामासुर् इतीदं सर्वं पूरावृत्तं पुरावृत्तम् एव सम्प्रतीतं क्रियताम् ।
दूरस्थिरप्रवसनात्मकम् आत्मवृत्तं
तातान्तिकेऽस्मद् अवकर्ण्य स एष कृष्णः ।
तातस्य पश्यति मुखं किम् अयं ममास्यं
पश्येन् निजाश्रु परिमृज्य कदाचनेति ॥25॥
iti |
atha te tad etad āśrutya śruty-anugṛhīta-pumartham iva samarthya tad avaiyarthyaṁ manyamānāntam api kālaṁ kālam iva cālayāmāsur itīdaṁ sarvaṁ pūrā-vṛttaṁ purā-vṛttam eva sampratītaṁ kriyatām |
dūra-sthira-pravasanātmakam ātma-vṛttaṁ
tātāntike’smad avakarṇya sa eṣa kṛṣṇaḥ |
tātasya paśyati mukhaṁ kim ayaṁ mamāsyaṁ
paśyen nijāśru parimṛjya kadācaneti ||25||
छन्द अज्ञात
Так. И они, услышав это, сочли это письмо полным смысла, будто цель жизни, дарованную шрути, и провели даже бесконечное время как миг. Пусть же всё это давнее будет понято как давнее. Слыша от нас, рядом с отцом, свою историю о долгом житье вдали, этот Кришна смотрит отцу в лицо: „Отрёт ли он когда-нибудь свои слёзы и взглянет ли на моё лицо?“»
94689f16b8b8 · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 4:56:55 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Перевод приблизителен.