व्रजराजस् तु व्यग्रतया समग्रावलोकनासमर्थः पुरोहितहस्ते विन्यस्तवान् । पुरोहितश् च लिपिनिहितं तद् अभिहितं प्रणिहितं विधाय श्रावयामास, यथा
नेन्द्रप्रस्थं द्वारकां नापि किन्तु
श्रीमन्न् एतत् पत्रम् एवावसामि ।
एतत् तस्माद् अञ्चले रक्षणीयं
मत्प्रत्याशाव्यत्यये लक्षणीयम् ॥24॥
vrajarājas tu vyagratayā samagrāvalokanāsamarthaḥ purohita-haste vinyastavān | purohitaś ca lipi-nihitaṁ tad abhihitaṁ praṇihitaṁ vidhāya śrāvayāmāsa, yathā
nendraprasthaṁ dvārakāṁ nāpi kintu
śrīmann etat patram evāvasāmi |
etat tasmād añcale rakṣaṇīyaṁ
mat-pratyāśā-vyatyaye lakṣaṇīyam ||24||
А царь Враджи в волнении не смог разглядеть его целиком и передал в руки жрецу. И жрец, вникнув в написанное, прочёл вслух так: „Не в Индрапрастхе и не в Двараке, почтенный, а в этом письме Я живу; так храните его в краю одежды, а если надежда на Меня ослабнет — заглядывайте в него“.
2369c45e3d14 · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 4:56:55 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से