अथ प्रमेयाण्य् उद्दिश्यन्ते—श्रीमध्वः प्राह विष्णुं परतमम् अखिलाम्नायवेद्यं च विश्वंसत्यं भेदं च जीवान् हरिचरणजुषस् तारतम्यं च तेषाम् ।मोक्षं विष्ण्वङ्घ्रिलाभं तदमलभजनं तस्य हेतुं प्रमाणंप्रत्यक्षादित्रयं चेत्य् उपदिशति हरिः कृष्णचैतन्यचन्द्रः ॥5॥
atha prameyāṇy uddiśyante—śrī-madhvaḥ prāha viṣṇuṁ paratamam akhilāmnāya-vedyaṁ ca viśvaṁsatyaṁ bhedaṁ ca jīvān hari-caraṇa-juṣas tāratamyaṁ ca teṣām |mokṣaṁ viṣṇv-aṅghri-lābhaṁ tad-amala-bhajanaṁ tasya hetuṁ pramāṇaṁpratyakṣādi-trayaṁ cety upadiśati hariḥ kṛṣṇa-caitanya-candraḥ ||5||
Теперь называются истины. Шри Мадхва провозгласил: Вишну — высший и познаётся всеми Ведами; мир реален; различие реально; души — слуги стоп Хари; между ними есть различие ступеней; освобождение — обретение стоп Вишну; чистое служение Ему — причина освобождения; источников знания три — восприятие и прочие. Так учит и Хари — Кришна-Чайтанья, подобный луне.
a9b9d46469b0 · प्रकाशित 30 सित॰ 2026, 8:18:46 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Размер — sragdharā. Главный стих книги: оглавление девяти прамей, по которым она и разделена. Порядок глав следует этому стиху, только прамея о реальности различия поставлена вместе с реальностью мира.