निजगुणोदयोल्लासलोभिता गिरिसुताव्रतारम्भशोभिताः
पशुपकन्यकाः सूरजावने रचितमज्जनाः प्रेक्ष्य पावने
त्वरितम् आगतो लुञ्चिताम्बरः प्रियकम् आश्रितो रङ्गिणां वरः
सपदि लोकयन् गोष्ठबालिका भ्रूकुटिवल्लरीभङ्गुरालकाः
स्मितपरिस्फुरद्वक्त्रमण्डलः स्फुटितमालतीकॢप्तकुण्डलः
सरभसं ततः शीतवेपितैः प्रणयकोपिभिः सुष्ठुह्रेपितैर्
वदनविस्फुरत्काकुजल्पनैर् विहितसामभिर् भेदकल्पनैः
सिचयसञ्चयं संभ्रमाकुलैर् झटितियाचितः कन्यकाकुलैः
पृथुतरांसयोर् अर्पितांशुकः सितरदोल्लसन्मञ्जुलांशुकः
प्रकटिताग्रहैर् भूपहेलिभिः सखिकुलादृतैर् जल्पकेलिभिस्
तरुपुरस् तटे तास् तदा बलाद् अचिरम् आनयन् गोकुलाबलाः
मुदितमुग्धधीः केलिनर्मदः सकलबल्लवीवृन्दशर्मदः
प्रकटम् अम्बरीभूतहस्तकाः सविधम् आगता नम्रमस्तकाः
स पटुर् आत्मनो वाक्यकारिकाधृतमहोत्सवः प्रेक्ष्य दारिकाः
सलिलमज्जने व्यज्य नग्नतां व्रतविधेर् वदन् सुष्ठु भग्नतां
शिरसि कारयन्न् अस्य पूर्तये प्रसभम् आत्मने क्षेममूर्तये
मधुरम् अञ्जलिं मञ्जुलोचनः प्रणयिनीमनस्तापमोचनः
किम् अपि कन्यकालीभिर् आनतः प्रणयसङ्कुलाद् आशु मानतः
सुखभराद् अमूर् अत्र तर्पयन् वसनसञ्चयं तूर्णम् अर्पयन्
कृतकुमारिकाचित्तदोहदः सकलसुन्दरीप्रेममोहदः
प्रणतमण्डलाभीष्टकामधुक् कमनबल्लवीमल्लिकामधुः
त्वम् अखिलेश माम् इन्दिरालय व्रजमहेन्द्र हे देव पालय ॥
विदधीनयापि धवलं तव जगद् एवाद्य कीर्तिचन्द्रिकया ।
केशव पशुपालीनां चित्रं द्विगुणीकृतो रागः ॥
इन्दिरा च्छन्दः ।
nija-guṇodayollāsa-lobhitā giri-sutā-vratārambha-śobhitāḥ
paśupa-kanyakāḥ sūrajāvane racita-majjanāḥ prekṣya pāvane
tvaritam āgato luñcitāmbaraḥ priyakam āśrito raṅgiṇāṁ varaḥ
sapadi lokayan goṣṭha-bālikā bhrū-kuṭi-vallarī-bhaṅgurālakāḥ
smita-parisphurad-vaktra-maṇḍalaḥ sphuṭita-mālatī-kḷpta-kuṇḍalaḥ
sarabhasaṁ tataḥ śīta-vepitaiḥ praṇaya-kopibhiḥ suṣṭhu-hrepitair
vadana-visphurat-kāku-jalpanair vihita-sāmabhir bheda-kalpanaiḥ
sicaya-sañcayaṁ saṁbhramākulair jhaṭiti-yācitaḥ kanyakākulaiḥ
pṛthutarāṁsayor arpitāṁśukaḥ sitaradollasan-mañjulāṁśukaḥ
prakaṭitāgrahair bhūpa-helibhiḥ sakhi-kulādṛtair jalpa-kelibhis
taru-puras taṭe tās tadā balād aciram ānayan gokulābalāḥ
mudita-mugdha-dhīḥ keli-narmadaḥ sakala-ballavī-vṛnda-śarmadaḥ
prakaṭam ambarī-bhūta-hastakāḥ savidham āgatā namra-mastakāḥ
sa paṭur ātmano vākya-kārikā-dhṛta-mahotsavaḥ prekṣya dārikāḥ
salila-majjane vyajya nagnatāṁ vrata-vidher vadan suṣṭhu bhagnatāṁ
śirasi kārayann asya pūrtaye prasabham ātmane kṣema-mūrtaye
madhuram añjaliṁ mañju-locanaḥ praṇayinī-manas-tāpa-mocanaḥ
kim api kanyakālībhir ānataḥ praṇaya-saṅkulād āśu mānataḥ
sukha-bharād amūr atra tarpayan vasana-sañcayaṁ tūrṇam arpayan
kṛta-kumārikā-citta-dohadaḥ sakala-sundarī-prema-mohadaḥ
praṇata-maṇḍalābhīṣṭa-kāma-dhuk kamana-ballavī-mallikā-madhuḥ
tvam akhileśa mām indirālaya vraja-mahendra he deva pālaya ||
vidadhīnayāpi dhavalaṁ tava jagad evādya kīrti-candrikayā |
keśava paśupālīnāṁ citraṁ dviguṇīkṛto rāgaḥ ||
indirā cchandaḥ |
छन्द अज्ञात
Увидев пастушьих девушек — соблазнённых ликованием, которое принесло явление его качеств, украшенных началом обета дочери Горы, совершающих омовение в очищающих водах дочери Солнца, — лучший из весельчаков поспешно пришёл, похитил их одежды и взобрался на кадамбу; сияя улыбкой, с серьгами из раскрывшихся малати, он разглядывал девушек селения, чьи вьющиеся кудри касались лиан изогнутых бровей. Стаи девушек, дрожащие от холода, гневающиеся от любви, сильно смущённые, с жалобными словами на лицах, то уговаривая, то придумывая угрозы, в смятении торопливо просили кучу одежд; а он положил одежды себе на широкие плечи, сиял лучами белых зубов, играл речами, упорный, с царскими повадками, одобряемый друзьями, — и вскоре силой вывел девушек Гокулы на берег перед деревом. Радостный, простодушный, дарящий игривые шутки, дающий счастье всему сонму пастушек, этот искусный, празднуя, что девушки исполняют его слово, увидел, как они подошли, открыто прикрывая себя руками и склонив головы, — указал, что нагое омовение нарушает правило обета, и для восполнения настойчиво велел им сложить над головой ладони ему, воплощённому благу; прелестноокий, снимающий жар любящих сердец, он принял этот поклон стай девушек, насытил их счастьем и скоро отдал кучу одежд — исполнивший желание девичьих сердец, чарующий любовью всех красавиц, корова желаний для склонённых, весна для жасмина — прелестных пастушек. Ты, Владыка всего, обитель Индиры, великий владыка Враджа, о бог, храни меня! Кешава, дивно: лунный свет твоей славы делает сегодня весь мир белым, а красноту пастушек удвоил. (Размер «Индира».)
000000000000 · प्रकाशित 1 जन॰ 1970, 12:00:00 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Похищение одежд — по «Бхагаватам». Девушки весь месяц маргаширша совершали обет Катьяяни, моля о Кришне как о муже; омовение нагими в реке нарушало обет, и Кришна «для восполнения» велел им поклониться — так обет был завершён, а молитва исполнена. Баладева приводит их мольбы и угрозы: «Отдай, мы твои служанки, — не то скажем царю!» Последняя строфа — игра слов: лунный свет делает всё белым (dhavala — и «белый», и «безгрешный»), но «красное» (rāga — и цвет, и любовь) у гопи он удвоил.