लोकवत् तु लीला-कैवल्यम्
lokavat tu līlā-kaivalyam
Как в миру же — чистая лила: [Полный творит] от избытка блаженства, как танцует счастливый.
एवं प्राप्ते समाधत्ते—
लोकवत् तु लीला-कैवल्यम् ॥
शङ्का-च्छेदाय तु-शब्दः । परिपूर्णस्यापि विचित्र-सृष्टौ प्रवृत्तिर् लीलैव केवला न तु स्व-फलानुसन्धि-पूर्विका । अत्र दृष्टान्तो लोकेति । षष्ठ्य्-अन्तात् वतिः । लोकस्य सुखोन्मत्तस्य यथा सुखोद्रेकात् फल-निरपेक्षा नृत्यादि-लीला दृश्यते तथेश्वरस्य । तस्मात् स्वरूपानन्द-स्वाभाविक्येन लीला । देवस्यैव स्वभावोऽयम् आत्म-कामस्य का स्पृहा इति मण्डूक-श्रुतेः ।
सृष्ट्य्-आदिकं हरिर् नैव प्रयोजनम् अपेक्ष्य तु ।
कुरुते केवलानन्दाद् यथा मत्तस्य नर्तनम् ॥
पूर्णानन्दस्य तस्येह प्रयोजन-मतिः कुतः ।
मुक्ता अव्याप्त-कामाः स्युः किम् उतास्य् अखिलात्मनः ॥ इति स्मरणात् ।
न चात्र दृष्टान्तेनासार्वज्ञ्यं प्रसक्तम् । विना फलानुसन्धिम् आनन्दोद्रेकेण लीलायत इत्य् एतावत् स्वीकारात् । उच्छ्वास-प्रश्वास-दृष्टान्तेऽपि सुषुप्त्य्-आदौ तद्-आपत्तेः । राज-दृष्टान्तस् तु तत्-तत्-क्रीडा-सम्भूतस्य सुखस्य फलत्वान् नोपात्तः ॥33॥
evaṁ prāpte samādhatte—
lokavat tu līlā-kaivalyam ||
śaṅkā-cchedāya tu-śabdaḥ | paripūrṇasyāpi vicitra-sṛṣṭau pravṛttir līlaiva kevalā na tu sva-phalānusandhi-pūrvikā | atra dṛṣṭānto loketi | ṣaṣṭhy-antāt vatiḥ | lokasya sukhonmattasya yathā sukhodrekāt phala-nirapekṣā nṛtyādi-līlā dṛśyate tatheśvarasya | tasmāt svarūpānanda-svābhāvikyena līlā | devasyaiva svabhāvo'yam ātma-kāmasya kā spṛhā iti maṇḍūka-śruteḥ |
sṛṣṭy-ādikaṁ harir naiva prayojanam apekṣya tu |
kurute kevalānandād yathā mattasya nartanam ||
pūrṇānandasya tasyeha prayojana-matiḥ kutaḥ |
muktā avyāpta-kāmāḥ syuḥ kim utāsy akhilātmanaḥ || iti smaraṇāt |
na cātra dṛṣṭāntenāsārvajñyaṁ prasaktam | vinā phalānusandhim ānandodrekeṇa līlāyata ity etāvat svīkārāt | ucchvāsa-praśvāsa-dṛṣṭānte'pi suṣupty-ādau tad-āpatteḥ | rāja-dṛṣṭāntas tu tat-tat-krīḍā-sambhūtasya sukhasya phalatvān nopāttaḥ ||33||
43d5841b14d1 · опубликовано 27 июл. 2026 г., 04:31:31 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
При таком полученном — разрешает:
«Как в миру же — одна лишь лила».
У Всеполного устремлённость к дивному творению — ОДНА ЛИШЬ ЛИЛА, игра, не предваряемая расчётом на свой плод. Пример — «мир»: как у человека, опьянённого счастьем, от ИЗБЫТКА счастья видится игра — танец — без оглядки на плод, так у Ишвары. Потому лила прирождена блаженству Его сварупы: «такова сама природа Бога — какая жажда у насыщенного Собою?» [Мандукья-чтение]; «творение Хари вершит не ради цели, но творит от чистого блаженства, как танец опьянённого; у Полноблаженного откуда мысль о цели? даже у мукт не осталось желаний — что же о Нём, Душе всего!» — по памятованию. И пример не навязывает [Ему] невсезнания: принято лишь «играет от избытка блаженства, без расчёта на плод». А пример «как вдох и выдох» [непроизвольности] — беда: в глубоком сне они пресекаются; пример же царя [с его охотами] не взят потому, что радость от тех забав — уже ПЛОД.