तद् एवं परमोत्स्वरतेषु तेषु वत्साः कच्छदेशाद् अनच्छतार्णप्रदेशं प्रविश्य प्रच्छन्ना बभूवुः ।
प्रच्छन्नेषु च तेषु विच्छिन्नभोजनरतीर् मित्रततीः स्वस्थयन् तदवस्थ एव स्वयं नीरन्ध्रवनावनीध्रमध्यम् अध्यासितान् अवीध्रदुर्गमार्गान् विचित्य कृतकृत्यताराहित्यं प्रतीत्य च निवृत्य तत्र च मित्रवर्गान् अपरिचित्य वैचित्त्यवशाद् उभयान् अपि सभयान् मत्वा विचिकित्सन् विचिकाय । कायक्लेशतः केशवः सोऽयं किन्तया चिन्तयामास च,
tad evaṁ paramotsva-rateṣu teṣu vatsāḥ kaccha-deśād anaccha-tārṇa-pradeśaṁ praviśya pracchannā babhūvuḥ |
pracchanneṣu ca teṣu vicchinna-bhojana-ratīr mitra-tatīḥ svasthayan tad-avastha eva svayaṁ nīrandhra-vanāvanīdhra-madhyam adhyāsitān avīdhra-durga-mārgān vicitya kṛtakṛtyatā-rāhityaṁ pratītya ca nivṛtya tatra ca mitra-vargān aparicitya vaicittya-vaśād ubhayān api sabhayān matvā vicikitsan vicikāya | kāya-kleśataḥ keśavaḥ so’yaṁ kintayā cintayāmāsa ca,
metre not identified
Пока они так предавались высшему веселью, телята ушли с берега в места с густой травой и скрылись. Когда они скрылись, Он успокоил друзей, прервавших трапезу, и, как был, сам обыскал непроходимые тропы среди густых лесов и гор; поняв, что не нашёл, вернулся — и там не нашёл и друзей. Растерявшись, Он решил, что в беде и те и другие, засомневался и искал снова. И Кешава, измученный, с тревогой подумал:
470dc51a968d · published Sep 24, 2026, 7:35:07 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 13.