अथ स्निग्धकण्ठ उवाच—श्रीमद्व्रजयुवराजेन तत्र किम् उक्तम्?
मधुकण्ठः सस्मितम् उवाच—न किम् अपि, किन्तु तत्र स्तुतिसमये तावत् ।
गोविन्दः स्मितम् अतनोत् स्तुवानम् एनम्
दृष्ट्वा यत् किम् अपि ददर्श तत्र चित्रम् ।
एकस्मिन् वदति चतुर्मुखे हि तस्मिंश्
चत्वारो दधति रुतीर् इति भ्रमः स्यात् ॥31॥
atha snigdhakaṇṭha uvāca—śrīmad-vraja-yuvarājena tatra kim uktam?
madhukaṇṭhaḥ sa-smitam uvāca—na kim api, kintu tatra stuti-samaye tāvat |
govindaḥ smitam atanot stuvānam enam
dṛṣṭvā yat kim api dadarśa tatra citram |
ekasmin vadati caturmukhe hi tasmiṁś
catvāro dadhati rutīr iti bhramaḥ syāt ||31||
metre not identified
Тогда Снигдхакантха спросил: «Что же сказал там Шри юный царевич Враджа?» Мадхукантха с улыбкой ответил: «Ничего. Но во время хвалы: Говинда улыбнулся, глядя на восхваляющего Его, потому что увидел там нечто дивное: когда говорит один Четырёхликий, можно подумать, что говорят четверо».
37269cb6ff15 · published Sep 24, 2026, 7:33:40 PM UTC
Available inRUPage between verses with