तथा—
आद्यः स्वर् नाथरत्नद्युतिभुजभुजगद्योतिरत्नैर् विचित्रस्
तत् सध्र्यङ् पुष्परागाभिदमणिरचित स्तम्भजिद्बाहुचित्रः ।
तत्रादिः श्रीलनीलच्छविनिकषदुरःस्वर्णरेखापवित्रः
किं चान्यश् क्रोडभासाशिवगिरिमणिभूकान्तिसम्पल्लवित्रः ॥17॥
tathā—
ādyaḥ svar nātha-ratna-dyuti-bhuja-bhujaga-dyoti-ratnair vicitras
tat sadhryaṅ puṣpa-rāgābhida-maṇi-racita stambha-jid-bāhu-citraḥ |
tatrādiḥ śrīla-nīlac-chavi-nikaṣa-duraḥsvarṇa-rekhā-pavitraḥ
kiṁ cānyaś kroḍa-bhāsāśiva-giri-maṇi-bhū-kānti-sampal-lavitraḥ ||17||
И ещё: первый дивен самоцветами на руках-змеях, сияющих, как сапфир Индры; рядом с ним — тот, чьи руки затмили столпы из топаза. На груди первого, как на пробном камне тёмного блеска, чисто сияет золотая черта; а другой блеском груди затмевает само сияние горы Шивы.
f041e9295859 · published Sep 25, 2026, 2:02:41 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Золотая черта — знак Лакшми на груди Кришны; гора Шивы — белый Кайласа. Перевод приблизителен.