लब्धचेतनानं चासां कंसाद् अशङ्कायाम् अपि प्रस्तुतातङ्कायां देवताकलितम् इव रक्षणाय फलितं किञ्चिद् अन्यद् इदंभावप्रभावचेतितं पौर्णमास्या च पुरतो निश्चितीकृतं चेतसि स्फुरति स्म ।
यस्मिन्न् अघः कालियकाद्रवेयः
केशी तथारिष्टवृषश् च नष्टः ।
कंसश् च तस्मिन् मृत एव स स्यान्
न तत्र शङ्कालवकोऽपि भाति ॥31॥
labdha-cetanānaṁ cāsāṁ kaṁsād aśaṅkāyām api prastutātaṅkāyāṁ devatā-kalitam iva rakṣaṇāya phalitaṁ kiñcid anyad idaṁ-bhāva-prabhāva-cetitaṁ paurṇamāsyā ca purato niścitīkṛtaṁ cetasi sphurati sma |
yasminn aghaḥ kāliya-kādraveyaḥ
keśī tathāriṣṭa-vṛṣaś ca naṣṭaḥ |
kaṁsaś ca tasmin mṛta eva sa syān
na tatra śaṅkā-lavako’pi bhāti ||31||
Когда они пришли в себя, страх перед Камсой, хоть и без особой причины, всё же подступил; и тогда, будто посланное богом для защиты, в их сердцах засияло иное — постигнутое силой любви и прежде уверенно подтверждённое Пурнимой: «При ком сгинули Агха, Калия, сын Кадру, Кеши и бык Аришта, при том и Камса — уже мертвец; в этом нет ни крупицы сомнения».
898d04cb638f · published Sep 25, 2026, 2:02:41 AM UTC
Available inRUPage between verses with