अस्माकं रागजातिर् वत लषति न नः शर्म तस्यापि राज्यं
किन्त्व् एकान्तस्थम् इच्छत्य् अनुलवम् अपि तं सेवितुं प्राणकान्तम्
आत्माप्य् अन्तर्धिया तद्दृगमृतविरहं मीनवच् छङ्कमानस्
तत् प्राग् एवाति शुष्यन् गणयति न परं नापरं किञ्चनात्र ॥35॥
asmākaṁ rāga-jātir vata laṣati na naḥ śarma tasyāpi rājyaṁ
kintv ekānta-stham icchaty anulavam api taṁ sevituṁ prāṇa-kāntam
ātmāpy antardhiyā tad-dṛg-amṛta-virahaṁ mīnavac chaṅkamānas
tat prāg evāti śuṣyan gaṇayati na paraṁ nāparaṁ kiñcanātra ||35||
Наша любовь, увы, не желает ни нашего счастья, ни Его царства: она хочет каждый миг служить Ему, возлюбленному жизни, наедине. И душа, страшась, как рыба, разлуки с нектаром Его глаз, иссыхает уже заранее и ни во что не ставит ни то ни другое.
2af5c278ded9 · published Sep 25, 2026, 2:02:41 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Рыба без воды иссыхает; так и они без взгляда Кришны.