नोपालभ्यो विधाता स तु भवति परस् तद्वद् अक्रूरनामा
किन्त्व् एष प्राणनाथः स्वविरहकृद् उपालभ्यते नन्दपुत्रः ।
एवं तासां मृदूणाम् अपि दूतहृदयज्वालरूपैर् विलापैर्
अद्यापि स्मर्यमाणैः प्रतिपदम् अपि नस् तप्यते चित्तवृत्तिः ॥9॥
nopālabhyo vidhātā sa tu bhavati paras tadvad akrūra-nāmā
kintv eṣa prāṇa-nāthaḥ sva-viraha-kṛd upālabhyate nanda-putraḥ |
evaṁ tāsāṁ mṛdūṇām api dūta-hṛdaya-jvāla-rūpair vilāpair
adyāpi smaryamāṇaiḥ pratipadam api nas tapyate citta-vṛttiḥ ||9||
metre not identified
„Не Творца надо упрекать — он чужой; и не того, кто зовётся Акрурой; упрёка достоин вот он, владыка жизни, сын Нанды, что творит разлуку с собой!“ — эти плачи нежных девушек, пламя их израненных сердец, вспоминаются и поныне, и на каждом шагу жгут наше сердце.
124b9ec09d23 · published Sep 25, 2026, 2:07:48 AM UTC
Available inRUPage between verses with