तद् एवं स्थिते—
राधा यद्यपि मूर्छिता समभवत् तस्यास् तथापि प्रियश्
चित्तान्तः स्फुरति स्म तद्वद् अभितो यद्वच् छताङ्गं गतः ।
सोऽयं यद्यपि दृष्टिकृष्टिम् अकरोद् अस्याः सकाशान् निज
क्षोभाद् बिभ्यद् इयं तथाप्य् अनुदिशं हा तद्दृशि व्यानशे ॥15॥
tad evaṁ sthite—
rādhā yadyapi mūrchitā samabhavat tasyās tathāpi priyaś
cittāntaḥ sphurati sma tadvad abhito yadvac chatāṅgaṁ gataḥ |
so’yaṁ yadyapi dṛṣṭi-kṛṣṭim akarod asyāḥ sakāśān nija-
kṣobhād bibhyad iyaṁ tathāpy anudiśaṁ hā tad-dṛśi vyānaśe ||15||
И вот: хоть Радха и лишилась чувств, милый всё равно являлся в её сердце таким, каким взошёл на колесницу; и хоть Он, страшась своего смятения, отвёл от неё взгляд, она, ах, заполнила Его взор со всех сторон.
e393ba933fc3 · published Sep 25, 2026, 2:07:48 AM UTC
Available inRUPage between verses with