अथ तथा गुरोर् आदेशतः प्रभासदेशसदेशसमुद्रं सरथम् अनुद्रवन्तौ रामकृष्णाख्यावन्तौ सारथिरथिनौ सन्तौ लवत एव गतवन्तौ । गत्वा च तस्य प्रथमप्रथमानदर्शनतः सकुतुकं परामर्शम् ईयतुस्तराम्—अहो! घनरसानां विस्ताराकारः सोऽयम् अकूपारः पश्यतां चक्षूंषि विस्तारयति । अस्मदवलोकनतः शर्मवान् इव च कर्मवान् अवलोक्यते;
यतस् तरङ्गसङ्घरिङ्गनया समालिङ्गनायाभिगच्छन्न् इव,
पिण्डीभूतडिङ्गीरमण्डलीमण्डिततया स्मयमान इव,
कृतमकराकारनासिकावारप्रसारणतया शश्वद् आजिघ्रन्न् इव,
समुच्छलत्कच्छपाक्षिलक्षलक्षितया लक्षयन्न् इव,
पर्जन्यकोटिगर्जितचर्यतासम्यगर्जितनादतया वादयन्न् इव,
तत्तदुच्चावचभावप्रचयप्रचितावयतया नृत्यन्न् इव,
जितसर्वसपत्नप्रत्ननृपप्रयत्नदुर्लभरत्नव्यञ्ज्निजावर्ताञ्जलितया वलिम् उपहरन्न् इव च निरूप्यते इति ।
atha tathā guror ādeśataḥ prabhāsa-deśa-sadeśa-samudraṁ sa-ratham anudravantau rāma-kṛṣṇākhyāvantau sārathi-rathinau santau lavata eva gatavantau | gatvā ca tasya prathama-prathamāna-darśanataḥ sa-kutukaṁ parāmarśam īyatustarām—aho! ghana-rasānāṁ vistārākāraḥ so’yam akūpāraḥ paśyatāṁ cakṣūṁṣi vistārayati | asmad-avalokanataḥ śarmavān iva ca karmavān avalokyate;
yatas taraṅga-saṅgha-riṅganayā samāliṅganāyābhigacchann iva,
piṇḍībhūta-ḍiṅgīra-maṇḍalī-maṇḍitatayā smayamāna iva,
kṛta-makarākāra-nāsikā-vāra-prasāraṇatayā śaśvad ājighrann iva,
samucchalat-kacchapākṣi-lakṣa-lakṣitayā lakṣayann iva,
parjanya-koṭi-garjita-caryatāsamyag-arjita-nādatayā vādayann iva,
tat-tad-uccāvaca-bhāva-pracaya-pracitāvayatayā nṛtyann iva,
jita-sarva-sapatna-pratna-nṛpa-prayatna-durlabha-ratna-vyañj-nijāvartāñjalitayā valim upaharann iva ca nirūpyate iti |
metre not identified
И вот, по приказу учителя, Рама и Кришна — один возница, другой воин — помчались на колеснице к океану у Прабхасы и в мгновение ока были там. Придя, при первом взгляде на него они с любопытством подумали: „О! Этот океан, воплощённый простор вод, расширяет глаза смотрящих. И, увидев нас, будто радуется и хлопочет: колыханием сонма волн будто идёт обнять; украшенный кругами комьев пены, будто улыбается; вытягивая ноздри-макары, будто всё время принюхивается; мелькая сотнями тысяч глаз прыгающих черепах, будто разглядывает; гулом, подражающим грому миллионов туч, будто играет на барабанах; всеми частями, полными высоких и низких чувств, будто пляшет; а сложенными ладонями водоворотов, являющих самоцветы, которых не добыть даже усилиями древних царей, победивших всех соперников, будто подносит дань“.
5bdabed2845f · published Sep 25, 2026, 2:48:28 AM UTC
Available inRUPage between verses with